DAVENTRIAAN 2003, AFLEVERING 1


INHOUDSOPGAVE

1. De start
2. Van de voorzitter
3. Running Circuit 2003
4. Uitgelicht... Margreet Otten
5. Trainer versus trainer
6. Daventriaantjes
7. 1906 versus 2003
8. Een horde te ver
9. Hoezo, studenten niet sportief?
10. Wedstrijdevenementenkalender 2003
11. Accommodatiezaken
12. Wedstrijdkrant
13. The loneliness of the distance runner
14. Uut de olde deuze
15. Wedstrijdkalender
16. Estafette
17. Ledenvergadering 18 december 2002
18. De keerzijde van een medaille
19. De finish

Colofon Daventriaan
70e jaargang
Uitgave: januari 2003
Redactie: Koen van Bremen, Izak Patty, Wieger Wiggemans
Email: daventriaan@hotmail.com
Verschijningsdata: 6x per jaar
Druk: PCS Deventer
Inleverdata kopij: Uiterlijk de eerste week van de maand van verschijnen.

1. DE START

Beste lezers,

Het zal u ongetwijfeld niet ontgaan zijn dat de opsplitsing van de omni-vereniging A&VV Daventria in afzonderlijke sportverenigingen heeft geleid tot een nieuw clubblad. Dit clubblad is nu 8 maal verschenen. Goed gevuld, zo nu en dan met wat fouten, maar over het algemeen wel als een verbetering beschouwd ten opzichte van het vorige gedeelde clubblad.

Wat betreft de vorige Daventriaan willen wij nog opmerken, dat door een technisch onvolkomenheid enkele plaatjes, regels en een advertentie (OZI Print) zijn weggevallen (onder meer bij Uitgelicht Trude Roetman: zij richt zich binnen de vereniging op de Recreatie Atletiek Daventria en de PR). Doordat de redactie van mening is dat een clubblad continu verbeterd en aangepast moet worden, is de Daventriaan deels nieuw vormgegeven met een ander lettertype en een aantal nieuwe rubrieken. Bovendien zal elk nummer een bepaald thema belichten.

Dit nummer is het thema: TRAINERS. Zo is Margreet uitgelicht en reageren Jan en Bernadette op prikkelende stellingen. Verder vindt u in de Daventriaan de vertrouwde rubrieken Daventriaantjes, Uut de olde deuze, de Estafette, Wedstrijdkalender en de vorig jaar reeds ingevoerde Wedstrijdkrant Daventria.

Hopelijk blijven wij voor u een aantrekkelijk, lezenswaardig en trots clubblad!

De redactie.

<<TERUG

2. Van de voorzitter

Een nieuw jaar met nieuwe kansen, zo wil ik 2003 voor onze vereniging typeren. Op 5 januari zijn we het jaar begonnen met een gezellige en goed bezochte nieuwjaarsreceptie in ons clubhuis. Het is dan weliswaar van de Go Ahead Eagles, maar de wijze waarop zij het hebben opgeknapt en ingericht geeft het gebouw toch een warme uitstraling. Voorafgaand aan deze nieuwjaarsreceptie is de naamswijziging van de club dan eindelijk statutair geregeld en vanaf nu gaan we door het leven als Athletiekvereniging Daventria 1906.

Een groot aantal atleten had die middag ook nog deelgenomen aan de diverse wedstrijden van de Midwinterloop in Heeten en getuige de uitslagenlijst speelde A.V. Daventria 1906 die middag een dominante rol. Wat minstens zo verheugend is, is het feit dat een groot aantal mensen deelneemt aan de jurycursus die gedurende een viertal woensdagavonden bij ons wordt verzorgd.

We hebben dringend behoefte aan een aanvulling op ons jurycorps en het feit dat er maar liefst elf mensen bereid zijn deze cursus te volgen doet ons veel deugd.
Het geeft de vereniging de garantie dat we ook in de toekomst wedstrijden met deskundige jurering kunnen blijven organiseren. Dat is niet zo heel voor de hand liggend, want er wordt nogal wat van juryleden gevraagd en daarnaast zijn er gewoon veel juryleden nodig bij grote wedstrijden.

Ongeveer eens in de twee maanden heb ik een gesprek met alle jeugdtrainers en assistent-trainers. In dit overleg komen allerhande zaken aan de orde. In een open sfeer proberen we met elkaar de behoeften, wensen en problemen binnen de jeugdatletiek aan de orde te stellen en daar waar we kunnen oplossingen te bieden. Dat gaat niet altijd even gemakkelijk, want het trainersprobleem blijft ons maar achtervolgen. En dus zijn we ook nu weer op zoek naar een nieuwe jeugdtrainer, waarbij het probleem er niet zozeer in zit dat een trainer ons gaat verlaten, maar dat een trainer iets minder beschikbaar is door verschillende activiteiten.

Als er mensen zijn die ons van een eventuele oplossing kunnen voorzien, dan houden wij ons graag aanbevolen. Binnen onze vereniging functioneren diverse commissies die zeer regelmatig bij elkaar komen. Zo zijn er de (J)eugd (A)tletiek (C)ommissie, die zich bezighoudt met allerlei zaken aangaande de jeugd, de (R)ecreanten (A)tletiek (C)ommissie, die de belangen van de recreanten behartigt en de (W)edstrijd (O)rganisatie (C)ommisie, die het wedstrijdprogramma voor het jaar samenstelt en voor de organisatie van wedstrijden verantwoordelijk is.
Daarnaast is er een Sponsorcommissie die zich bezighoudt met sponsorzaken, een (M)aterialen (A)dvies (C)ommisie, die de aanschaf en het onderhoud van materialen verzorgt, een Evenementencommissie in het kader van het aanstaande 100-jarig bestaan en tenslotte een Commissie Loopathon.

Over deze laatste commissie wil ik het even kort hebben, want deze commissie is verantwoordelijk voor de organisatie van de Loopathon. Deze zal worden gehouden op vrijdag 12 september a.s. en heeft als doel zoveel mogelijk geld te genereren voor de bouw van ons nieuwe clubhuis (hierover vindt u elders in dit nummer informatie). De commissie verwacht al onze atleten op de baan, want als club hebben we het clubgebouw (en dus het geld om dit te realiseren) hard nodig.

Een groot aantal atleten heeft deelgenomen aan de Midwintermarathon in Apeldoorn. De deelnemers konden kiezen uit de Minimarathon, de Asselronde of de marathon. Drie leden hebben de marathon gelopen en hebben deze ook volbracht ondanks de barre omstandigheden die gaandeweg de wedstrijd steeds winterser werden. De meeste Daventrianen namen deel aan de Minimarathon. Het deed mij goed om zo velen aan de start te zien bij één van deze drie wedstrijden en ik denk dat we als vereniging daar dan ook geen gek figuur hebben geslagen. Toch moet het me nog even van het hart dat ik een aantal van onze leden op de uitslagenlijst heb teruggevonden onder "Deventer" en niet onder de naam "Daventria". Misschien vindt u mij een zeurpiet en ben ik te overdreven "Daventria-minded", maar we mogen toch best vol trots voor onze vereniging uitkomen, of zie ik dat verkeerd?

De komende maanden staan weer bol van de activiteiten. Binnenkort vindt het Daventria Running Circuit weer plaats (ook de recreanten zijn hier van harte voor uitgenodigd, Henny). Ik hoop u daar allemaal weer te ontmoeten. Tot die tijd wens ik u allemaal weer sportieve en gezonde kilometers.

Ed van Beek

<<TERUG

3. Running Circuit 2003

In 2003 alweer voor de 12e keer. 3 loopjes op verschillende ondergrond, samen goed voor een T-shirt of zoals de 11e editie een praktische handdoek.. Een leuke en geslaagde formule, dat is wel duidelijk. De uitslagen van vorig jaar:

 

 

Lang circuit bos weg baan
1. Hans Bosman35.2657.5116.51
2. Dirk Hoekman35.4557.4216.52
3. Jan van den Broek37.531.00.1318.02
Midden circuit
1. John Blankhorst18.1828.5610.11
2. Peter Bakker18.0529.5710.13
3. Paul Ten Den19.0130.3410.35
Dames
1. Lynette van Rooijen24.0737.2912.50
2. Susanne Leunk23.0839.0212.53
3. Lydia Weimer26.5848.1512.37
Kort circuit
1. Daan Hegeman3.033.283.18
2. Quinten Poelen3.203.463.34
3. Seb Wiggemans3.393.483.29
Dames
1. Stefanie Wittenberg3.334.093.37
2. Lesly Klein Wolthuis3.404.233.43
3. Ellen Veldink3.464.243.46
Dit jaar wordt er weer op het zelfde parkours gelopen. Wellicht kunnen de tijden die hierboven staan gebruikt worden als streeftijd. Bij het midden circuit komt er een jeugd categorie bij zodat daar ook voor een medaille gestreden kan worden. Nog even de data:
9 maart bos, vanaf 10.30 uur
23 maart weg, vanaf 10.30 uur
6 april baan, vanaf 10.30 uur


<<TERUG

4. Uitgelicht... Margreet Otten

Margreet is een actief baasje bij de vereniging. Ze geeft niet alleen training aan de maandagavond groep, maar helpt ook nog eens met het reilen en zeilen van de wedstrijden van Daventria. Hoog tijd dus om haar eens wat beter te leren kennen.

Geboren: 21 juli 1970 te Heerde.
Burgerlijke stand: Ongehuwd.
Lengte en gewicht: 176 cm en 64 kilo.
Beroep en opleiding: Middelbare laboratoriumschool, chemische richting. 7 jaar als chemisch analist op het milieulab van TAUW gewerkt. Daarna de overstap gemaakt naar de IT, Helpdesk. Nu werkzaam bij de provincie Overijssel als incident en service beheerder ICT.
Hobby's: Atletiek, film(huis), fotografie (+ doka) en "home improvement" oftewel knutsel en klooidingen doen in en om het huis.
Favoriete eten: Ik heb een zeer gezonde eetlust; eet veel brood in diverse soorten. Nagenoeg alles smaakt me goed.
Favoriete boek: Ik lees (helaas) niet zo veel. Meestal thrillers als French en Grisham. Een echte favoriet heb ik niet.
Favoriete CD: Raindogs van Tom Waits is wel 1 van mijn toppers.
Atletiekonderdeel: Om naar te kijken: polshoog, met name de vrouwen. Om zelf te doen: speer en hoog waren altijd favoriet. Maar als je dat een beetje redelijk wilt doen moet je veel trainen. Daar komt het niet van. Lopen is wat dat betreft makkelijker en ook erg leuk. Zeker met mijn vriend in de omgeving van Hellendoorn.
Persoonlijke records: Die zijn niet om over naar huis te schrijven. Ze stammen uit de 80-jarige oorlog.
hoog 1.45; ver 4.21; 600 1.56 (mc); 800 2.48 (mb); 1000 3.42 (md); kogel (4kg) ca. 8.50; discus 21.56; speer 25.60
Sprint is altijd hopeloos geweest. Ruim na het startschot kom ik uit de blokken en weet dan een tijd van pak 'em beet 15 seconden op de 100 neer te zetten.
Idool: Heb ik niet. Ik bewonder mensen die veel trainen en goede prestaties neerzetten.
Trainers: In 1979 ben ik bij AV de Gemzen in Heerde begonnen. Een aantal trainers uit die tijd: Henk Borgmeijer (tegenwoordig bekend speaker), Jan Mulder en Bettie Hofmeijer. Vanaf 1988 ben ik lid van Daventria. Trainers: Jaap Wiersum, Wim Schippers, Arno Kormeling, Wieger Wiggemans, polshoog bij Mark van Zijtveld, soms werpen bij Rinus de Moor.
Hoogtepunt: Atletiek vind ik zo leuk, het hangt van hoogtepunten aan elkaar. Ik kan er een paar noemen: Landelijke finale competitie met de C-meisjes, Ekiden vorig jaar met de dames van maandagavond groep en samen met mijn vader meedoen aan een prestatieloop van de Gemzen. Ook een dagje clubkampioenschappen als medewerker wedstrijdsecretariaat is fantastisch, soms is dat stress, maar de lol en gezelligheid zijn ongekend.
Dieptepunt: Ben nogal positief ingesteld. Dieptepunten kan ik zo niet verzinnen.
Toekomst in atletiek: Ik zou wel meer willen trainen en de 10 km in 45 minuten willen lopen. Maar op dit moment komt het er gewoon niet van. Dat is niet erg; iets om naar uit te kijken.
Daventria? Leuke club met leuke mensen.
Hopelijk komt er een eigen clubhuis. Het zou het mooiste zijn als dat geheel onderhouden en verzorgd zou worden door atleten. Als iedereen af en toe iets doet ben je met een paar keer per jaar klaar en iedereen heeft er plezier van. Dat zou ook met het baanonderhoud moeten. 2 keer per jaar een zaterdagochtend onkruid wieden of zoiets. Van iedereen voor iedereen. Een soort van "vrijwillige verplichting" voor leden.
Atletiek in het algemeen: Zie de hoogtepunten.

<<TERUG


5. Trainer versus trainer

De redactie legde onafhankelijk van elkaar Bernadette Ongena, jeugdtrainster en Jan Strijker, trainer van de wegatleten, de volgende vragen/stellingen voor:

Bernadette Ongena Jan Strijker

Moet een goede hoogspringer lang zijn?
Bernadette, vol overtuiging: Nee, je hebt sprongkracht nodig. Het is niet alleen de lengte die bepaald of je hoog springt, ook factoren als techniek en het juiste gewicht spelen mee.
Jan lacht! Ja, het is wel handig als je lang bent. Met lange benen kom je makkelijk omhoog. Maar of het essentieel en noodzakelijk is, daar heeft hij zijn bedenkingen over. Met wat minder lengte, maar een goede techniek, kom je volgens Jan ook hoog! Verder heeft Jan - als looptrainer - niet zoveel voeling met deze tak van de atletiek.

Zeven keer trainen is beter dan vier keer trainen!
Bernadette is het hier totaal niet mee eens: je hebt ook rust nodig om goed te kunnen presteren. Er bestaat trouwens ook meer dan alleen maar sporten!
Jan vindt dat dit niet noodzakelijk hoeft te zijn. Meer trainen wil niet zeggen dat het altijd beter is. De kwaliteit van de training vindt Jan belangrijker dan de kwantiteit. Een hersteltraining, waarbij de omvang en snelheid er niet toe doet is ook belangrijk. Het is wenselijk om een goed evenwicht te vinden in de verschillende vormen van training.

Een goed cross-seizoen is noodzakelijk voor een goed baanseizoen!
Afhankelijk van het type atleet/loper, kan het voordelen opleveren voor het baanseizoen om in de winterperiode aan crosswedstrijden deel te nemen, zegt Jan. Vooral sterke atleten hebben er voordeel van. Maar voor atleten die bij het zien van een zandheuvel bij cross wedstrijden al de rillingen krijgen, is het volgens Jan, beter om in de winterperiode wegwedstrijden te lopen. Die atleten zouden namelijk niet het rendement halen uit crosswedstrijden in vergelijking met de sterke, op kracht lopende atleten. Maar Jan vindt wel dat wedstrijden lopen in het winterseizoen, op de weg of cross, sowieso een goede voorbereiding is op het baanseizoen.
Bernadette, daarentegen, vindt het niet belangrijk. Het is gevaarlijk voor de spieren, botten en pezen. Je weet nooit precies de ondergrond, wat er onder de bladeren of sneeuw ligt. Met crossen lopen veel atleten dan ook een blessure op. Op de baan heb je een stabielere ondergrond en kun je beter trainen.

Moet Daventria investeren in een goede polsstokhoogspringmat of in een leuke kantine?
Bernadette kiest zonder enige twijfel voor een goede kantine: daar wordt namelijk meer gebruik van gemaakt. En polsstok is technisch een te moeilijk onderdeel voor veel atleten, bij een kleine vereniging krijg je toch geen toppers op zo'n onderdeel. Jan antwoordt hierop: Goed is altijd beter dan leuk! De redactie kijkt bedenkelijk. Wat bedoelt hij hiermee?
Jan: Het is goed om te investeren in een goede polsstokhoogspringmat. Maar voorwaarde is wel, dat er een capabele trainer moet zijn die daarin gespecialiseerd is. Een kantine is leuk voor de sociale contacten. Maar dan wel, na de training.

Bestuur bestuurt, trainers trainen!?!
Bernadette: Nee, als het bestuur alleen maar bestuurt dan weten ze niet wat er speelt binnen de vereniging en op de baan. Een bestuur moet signalen opvangen vanuit haar leden. Trainers moeten inspraak hebben. Bij Daventria is dit geregeld via een zinvolle trainersbijeenkomst met een bestuurslid.
Jan denkt even na, bij deze vraag. Uiteindelijk zegt hij, dat het normaal gesproken zo hoort te zijn, maar je kunt ook bestuurder en tevens trainer zijn. Je dient dan wel de zaken gescheiden te houden en dus als trainer/bestuurder niet alles proberen naar je hand te zetten. Tussen bestuur en trainer moet een goede interactie zijn. Ieder heeft zijn eigen verantwoordelijkheid en er moeten goede afspraken worden gemaakt.

Een kunststofbaan levert per saldo goede atleten op!
Niet mee eens, zegt Bernadette, ik heb persoonlijk meegemaakt hoe 'grasbaan'atleten Nederlands kampioen werden. In Holten ligt zo'n grasbaan, waar ook prachtige wedstrijden zijn georganiseerd. Ooh! zegt Jan verbaasd. Dat hoeft niet persé zo te zijn. Het heeft natuurlijk ook alles te maken met de kwaliteit van de atleet. Op een kunststofbaan kun je over het algemeen onder bijna altijd dezelfde omstandigheden trainen. Immers de ondergrond is kwalitatief beter dan die van een grasbaan of van een gravelbaan.
Op een grasbaan is het glad als het gras nat is, waardoor je niet de volgens schema gestelde tijden kunt lopen. Een gravelbaan heeft bij nat weer ook zo zijn nadelen. De ondergrond is dan zwaar. Kortom op een kunststofbaan is het prettiger en constanter lopen, waardoor een atleet per saldo het maximale uit een training halen. Maar dat je daarom een goede atleet wordt? Rust roest! Ja, meestal wel, vindt Jan. Behalve, als je die rust nodig hebt om te herstellen, na een intensieve trainingsperiode. Wel rusten, maar actieve rust. Dat wil zeggen, wel blijven bewegen/trainen, maar met een lagere intensiteit en omvang.
Bernadette vindt dat het er aan ligt hoe lang je rust. Met een blessure is rust alleen maar goed. Maar oefen je geen activiteiten uit, dan ga je snel achteruit.

Trainers "verdienen" te weinig!
In welk opzicht, vraagt Jan. Een trainer verdient genoeg, als hij plezier heeft in het geven van training, en als daarbij ook nog goede prestaties worden geleverd door de atleten. Natuurlijk geeft hij ook toe dat de verdiensten van trainers in de atletiek, vergeleken met andere sporten, niet aan de hoge kant zijn. Maar hij vindt dat je het ook moet zien als een hobby, waarvoor je ook nog betaald krijgt. Bij deze club verdien je redelijk goed, gewoon 'wat je kan vragen', volgens Bernadette. Dit is ruimschoots: zeker in vergelijking met andere clubs springt Daventria er positief uit. Daarbij is training geven voor mij een hobby.

<<TERUG


6. Daventriaantjes

ROEL
ROBIN
1. Geboortedatum: 8 april 1983 te Deventer 1. Geboortedatum: 11 december
2. Lengte en gewicht: 1,85 meter en 70 kilo 2. Lengte en gewicht: 1,27 meter en 27 kilo
3. Naam van je trainer: Jan Blom, John Jansen, Rinus de Moor, Dennis en Johan, Jos Lodewijks, Nicolette Terweel, Wendy Hakze 3. Naam van je trainer: Ide en Roel
4. Leukste atletiekonderdelen: Hoogspringen 4. Leukste atletiekonderdelen: Lange afstand hardlopen
5. Vervelendste atletiekonderdeel: Polsstokhoogspringen 5. Vervelendste atletiekonderdeel:
Balwerpen
6. Favoriete eten: alles wat de pot schaft 6. Favoriete eten: Pitza
7. School: HBO op Hogeschool IJsselland, 1e jaars bedrijfseconomie 7. School: Montessorischool
8. Popgroep: DJ Yoji Biomehanika 8. Popgroep: K3
9. Andere hobby's: Uitgaan, feesten etc. 9. Andere hobby's: Tekenen en schilderen
10. Daventria = Een leuke vereniging waar zeker meer leven in de brouwerij mag komen! 10. Daventria = Te gek

 


INGEZONDEN

Hoi Daventriaantjes,

Jullie zullen wel gedacht hebben waar is die SJOHN toch gebleven.
Hij is niet hier, hij is niet daar, maar hij is naar Amerika.
Niets is minder waar.

Dat ik nog steeds niet beter ben, betekent ook dat ik voorlopig voor een hele tijd, al wil ik het nog zo graag, niet de trainingen kan hervatten, zoals voorheen.
Dat vind ik heel erg, want ik mis jullie en hoop dat mijn kanjers, want dat zijn jullie in mijn ogen allemaal, mij ook missen.
Ik wil jullie namens mijn hele gezin bedanken voor alle lieve kaarten, tekeningen en brieven die ik de afgelopen tijd van jullie mocht ontvangen.
Nogmaals mijn hartelijke dank en via deze weg wens ik jullie allemaal een heeeeeel gezond en een sportief 2003 toe.

SJOHN

Goede resultaten voor Daventrianen bij de indoor in Apeldoorn (foto’s AV’34)

<<TERUG


7. 1906 versus 2003

Athletiekvereniging Daventria is 2003 begonnen met een forse stap achterwaarts. We zijn niet meer AV Daventria.
Het huidige bestuur, gesteund door het merendeel van de leden, voert een naamsverandering door. Ik heb dit al het troetelkindje van de voorzitter genoemd. Alsof onze vereniging geen andere vraagstukken kent. Ik voel me niet happy met een naamsverandering die een stap terug doet in de tijd; we moeten vooruit.
1906 zegt me niets: als lange afstandwedstrijdloper hoop ik nog een aantal jaren onder 19.06 te lopen op de 5000 meter. Ook op de 100 meter (training) of in een wedstrijd over 200 meter voel ik me niet thuis bij 19.06.
Op onze laatste training van 2002, oudejaarsmiddag om 15.00 uur, had ik de cijfers 1906 nog afgeplakt op mijn trui. Spontane reacties van de wedstrijdatleten, getraind door Jan Strijker, waren mijn deel.
Toch besloten nieuwjaarsreceptiegangers in 2003 1906 in te voeren. Wieger Wiggemans, op dat moment ook aanwezig was gelukkig dissonant. Hulde Wieger! Toen ik omstreeks 17.30 uur verscheen was het onheil al geschied, of het troetelkindje geboren.
Het is maar hoe je er tegen aankijkt.
Hopelijk heeft 2003 sportief en bestuurlijk meer en beter in petto dan een historisch slecht besluit op een achternamiddag.

Jan van den Broek

<<TERUG


8. Een horde te ver

Sportmedische Instellingen (SMI): voor iedere sporter, van beginnend sporter tot topsporter

Profiteer van deskundige begeleiding
Sporten is in Nederland zeer populair. Nederlanders sporten regelmatig in georganiseerd en ongeorganiseerd verband. Daarnaast is er een grote groep die (weer) wil gaan beginnen met sporten. Allen willen het maximale uit hun sport halen en verantwoord bezig zijn. Bij blessures kan een snelle en deskundige diagnose en behandeling veel tijd besparen. De Federatie van Sportmedische Instellingen (FSMI) bewaakt de kwaliteit en behartigt de belangen van de erkende Sportmedische Adviescentra (SMA) en Sportgeneeskundige Afdelingen (SGA) in ziekenhuizen.

Iedereen is welkom
Sportmedische Instellingen bieden sportmedische kennis aan een breed sportpubliek. Iedere sporter, ongeacht niveau of leeftijd, is welkom. Dat de Instellingen alleen voor topsporters zijn is een misvatting. Iedereen kan profiteren van de sportspecifieke kennis binnen een SMA of SGA. Het sterke punt van deze instellingen is het bundelen van de kennis van de sportarts, de sportfysiotherapeut, de sportdiëtist of zelfs van de gespecialiseerde orthopedisch schoenmaker.

Veel voorkomende vragen
Als sporter of beginnend sporter stel je jezelf vast wel eens de volgende vragen: - Hoe kan ik mijn prestaties verbeteren? - Hoe komt het dat ik zo vaak allerlei klachten heb bij sportbeoefening en hoe kan ik die voorkomen? - Hoe kan mijn blessure het best behandeld worden? - Wanneer is het verantwoord om weer met een training of wedstrijd mee te doen? - Waar kan ik de door mijn sportbond verplichte sportkeuring ondergaan? Op al deze vragen wil je snel en deskundig antwoord hebben.

De sportarts
De sportarts begrijpt jouw vragen. In de instellingen werken sportartsen. Zij zijn in Nederland de medisch specialisten op sportmedisch gebied. De sportarts beschikt over kennis en ervaring van alle relevante vakgebieden en sporttakken, geavanceerde onderzoeksfaciliteiten en een netwerk van deskundigen. Dit betekent dat je na een bezoek aan de sportarts precies weet wat er aan de hand is, wat er aan gedaan kan worden en hoe je in de toekomst klachten kunt voorkomen. Je kunt bij de sportarts terecht voor o.a. consulten bij klachten, advies over geschiktheid en bevordering van je prestaties (sportmedisch onderzoek) en begeleiding.

De onderzoeken

1. Basis sportmedisch onderzoek SMI
Wordt geadviseerd aan sporters die minder dan 7 uur/week sporten en daarbij geen/weinig problemen hebben. Tevens is dit onderzoek geschikt voor jeugdsporters. Inhoud: Lengte, gewicht, vetpercentage, ogentest, kleurentest, algemeen intern onderzoek, algemeen orthopedisch onderzoek en specifiek orthopedisch onderzoek gericht op de sporttak en op eventuele klachten.

2. Basisplus sportmedisch onderzoek SMI
Wordt geadviseerd aan personen die intensief sporten (> 7 uur/week) of dit willen gaan doen en/of individueel voorgelicht willen worden op basis van een gedegen onderzoek en een aantal metingen. Ook voor sporters met meerdere of steeds terugkerende problemen. Inhoud: Als C. + longfunctie, elektrocardiogram en bloedonderzoek met bepaling ijzer- en cholesterolgehalte.

3. Groot sportmedisch onderzoek SMI
Wordt geadviseerd aan personen die zeer intensief sporten, en/of die ouder zijn dan 40 jaar, zeker wanneer ze na een periode van jaren inactiviteit weer met sporten willen beginnen. Conditiemeting en beoordeling van de belastbaarheid van het hart zijn de toegevoegde waarden. Inhoud: Als D. + maximale inspannings(fiets)test met ECG-controle.

Wat kost het?
Een indicatie: voor 2002 waren de tarieven als volgt. Een eerste consult bij de sportarts kost circa € 40 en een herhalingsconsult € 20. Sportmedische onderzoeken beginnen bij ongeveer € 75 voor een basispakket. Sommige verplichte keuringen zijn goedkoper. Steeds meer ziektekostenverzekeraars vergoeden verrichtingen van de SMI. Informeer bij jouw verzekeraar!!

Informatie
Er zijn meer dan 40 Sportmedische Instellingen in Nederland.
Het adres in Deventer is:
Dependance SMA Twente
Fesevurstraat 7 7415 CM DEVENTER
Tel. 053 487 52 06


<<TERUG


9. Hoezo studenten niet sportief!

BERG EN DAL - Zaterdag 8 februari 2003 werd gestreden om de jaarlijkse Nederlandse Studentenkampioenschappen Cross. Nu denk je natuurlijk gelijk aan twintig jolig waggelende bierbuiken, die tussen het nuttigen van wat goudgeel vocht door, voor de grap wat door de modder rollen om zich te laten bekronen tot beste Nederlandse ‘loopstudent’. Niet echt dus …
De Nederlandse Studentenkampioenschappen Cross is een goed georganiseerde én goed bezette crosswedstrijd over een ontzettend zwaar parcours. Dit jaar was de locatie Berg en Dal, nabij Nijmegen, al waar een ronde van zo’n 2,5 kilometer was uitgezet over de, na Limburg en misschien de Veluwe, hoogste heuvels van ons land (het is dan eigenlijk ook al Duitsland daar zo).
Start en finish waren in een kuil (zie foto), waarna aan alle kanten van de kuil de heuvels met een bezoekje werden vereerd. Omdat er maar één normale weg vanuit de kuil loopt, was bedacht om in elke ronde een pak en beet 35 meter lange trap mee te pakken!!!
In totaal deden er zo’n 160 studenten en ‘net niet meer’ studenten mee. De winnaars van de verschillende afstanden waren allemaal stuk voor stuk minimaal (sub)toppers. Voor Daventria deed Koen van Bremen mee, op de lange cross (8,5 km), waar hij 16e student van Nederland werd. Een klein beetje voor Daventria deden mee, Allard Keizer, Jeroen (uit Rotterdam) en Hilco Ellenbroek, allen op de korte cross (2,9 km).

<<TERUG

10. Wedstrijdevenementenkalender 2003

<TERUG


11. Accommodatiezaken

Tijdens de laatste algemene ledenvergadering heeft het bestuur toegezegd de leden via het clubblad te informeren over de laatste stand van zaken met betrekking tot de nieuwbouw van ons clubhuis. Het bestuur wil die toezegging dan ook graag gestand doen komen.

Er is de laatste weken veel gebeurd m.b.t. de realisatie van de nieuwbouw. Het bestuur heeft een aantal aannemers verzocht een schets te maken van de nieuwbouw zoals wij die in gedachten hebben en deze schets vergezeld te doen gaan van een voorlopige begroting. Inmiddels hebben wij die schetsen en begrotingen ontvangen en op basis hiervan heeft een aantal gesprekken plaatsgevonden. Met één van de betrokken bouwondernemingen heeft het bestuur inmiddels verdergaande gesprekken gevoerd en het lijkt erop dat de realisatie van ons nieuwe clubhuis een stuk dichterbij is gekomen.

Grootste obstakel is natuurlijk toch de financiële situatie. Het bestuur is van mening dat we een toekomstig bestuur niet kunnen en mogen opzadelen met een zware financiële last. Dat betekent dat we de nieuwbouw eigenlijk moeten kunnen financieren met de geldelijke middelen die we zelf hebben en een (ruime) aanvulling die we van de gemeente Deventer ontvangen. Dat echter betekent dat er nog een gat is tussen de middelen die we beschikbaar hebben en de kosten van realisatie. Hierover zijn we nog in onderhandeling met de aannemer en uiteraard zullen we zelf activiteiten moeten opstarten die geld in het laatje gaan brengen voor de nieuwbouw (waaronder de Loopathon en de Club van Honderd). Uiteraard staat het bestuur open voor alle andere ideeën die hieraan kunnen bijdragen.

Terug naar het clubhuis. Met de aannemer is afgesproken dat we een presentatie gaan samenstellen voor de leden om inzichtelijk te maken hoe het clubhuis er uit zal gaan (een 3-D presentatie) en dat, zo gauw we een aantal belangrijke details hebben ingevuld, de leden ook zullen uitnodigen een presentatie van de nieuwbouwplannen bij te wonen. Vooralsnog gaan we uit van een clubhuis, dat de afmetingen 14,90 x 12,5 meter heeft, dat als volgt is ingedeeld:
Een gebouw van twee verdiepingen met op de bovenverdieping een jurytoren annex bestuurskamer, een pantry met bar en een kantinegedeelte, waarbij de jurytoren annex bestuurskamer d.m.v. een schuifwandsysteem kan worden afgescheiden van de kantine. Verder uiteraard ook een toiletgedeelte. De eerste verdieping wordt verder ingevuld met een balustrade die via twee trappen aan de voorzijde toegankelijk is.

De begane grond wordt ingevuld met twee kleedkamers met douches, een toiletgedeelte, een fitnessruimte en een bergruimte. De bergruimte is tevens vanaf de zijkant toegankelijk. Uiteraard worden allerlei eisen gesteld aan de realisatie (bijv. inbraak- en molestgevoeligheid). De plannen zijn informeel voorgelegd aan de gemeente Deventer en die staat hier niet afwijzend tegenover.
Met medewerkers van de gemeente Deventer is ook de plek uitgezet waar de nieuwbouw gerealiseerd moet gaan worden. Hiervoor is van belang dat de jurykamer op de kopse kant van de sprintbanen moet komen, waardoor de rest van de nieuwbouw zich concentreert op de plek waar nu de grijze bergingscontainers nog staan. Dit laatste is ook noodzakelijk omdat een drietal bomen de ruimte aardig beperkt.

Tenslotte nog even iets anders. De gemeente Deventer heeft het bestuur te kennen gegeven dat uit een nog beschikbaar potje een nieuwe onderbouw met matten voor een hoogspringmat is aangeschaft en dat de kogelstootsector zal worden gerenoveerd. Als de schade aan de discuskooi dan ook weer hersteld is, zal onze baan er beslist weer aantrekkelijk uit zien. Rest ons als leden van de vereniging nog slechts om een keer met een onderhoudsploeg een aantal werkzaamheden op en rond de baan uit te voeren die de uitstraling van het complex alleen maar zullen vergroten.

Wij zullen u hiervoor benaderen en wij vertrouwen er als bestuur op dat wij een beroep op uw inzet mogen doen. Tot dan.

Ed van Beek

<<TERUG


12. Wedstrijdkrant

MIDWINTERCROSS HEETEN

HEETEN – Traditioneel op de eerste zondag in het nieuwe jaar is de midwintercrossloop in Heeten. En zoals altijd, namen ook dit jaar een groot aantal Daventrianen deel aan deze wedstrijd. De deelnemers hadden dit keer met de winterse elementen te maken. Het door de sneeuw gevormde witte landschap inspireerde echter de atleten van Daventria tot grote daden. Zo wonnen Peter Bakker (6 km), Seb Wiggemans (3 km) en Lini Strijker (10 km vrouwen) in hun categorie. Bij de 10 km prachtige 2e en 3e plaats voor respectievelijk Paul Valk en Jan van den Broek. Ook de andere atleten van Daventria presteerden goed. Iedereen was – ondanks het zware parcours - tamelijk tevreden met de door hen behaalde eindtijd.


KOUDE CROSS IN ORDERBOS

APELDOORN - De atleten van atletiekvereniging Daventria 1906 haalden afgelopen zaterdag goede resultaten in het Orderbos te Apeldoorn. Op de 12 km haalde Hans Bosman bij de categorie Veteranen 40 + een fraaie tweede plaats, Wieger Wiggemans werd vijfde. Bij de junioren haalde Nolle Groen de eerste plaats en bij de pupillen werden Winne Vos en Seb Wiggemans tweede.

GOEDE PRESTATIES PUPILLEN

HEERDE - Op zaterdag 11 januari 2003 werd de derde wedstrijd van de crosscompetitie gehouden. Het parcours voerde de atleten rondom het Heerderstrand. Een mooie lokatie, dat enige jaren geleden al het strijdtoneel was van de NK cross. De weersomstandigheden waren ideaal. De zon scheen volop.

Start van de cross in Heerde (foto AV34)

Het parcours was licht besneeuwd, maar de paden konden door de atleten goed belopen worden. Waar de sneeuw wat dikker opeengepakt was, moest er wel worden uitgekeken. En toch wisten de deelnemende Daventria-atleten goede prestaties neer te zetten. Tweede plaatsen waren er voor Winne Vos en Seb Wiggemans. Loulou Jonker werd derde. De volledige uitslag is te vinden

MIDWINTERMARATHON

APELDOORN - Vele trainingsuren en kilometers zijn er gemaakt door John, Remco en Hans, om goed beslagen ten ijs aan de start te verschijnen van de loodzware midwintermarathon van Apeldoorn. De week ervoor hebben John en Hans, samen met andere Daventria-atleten, die of de marathon, de Minimarathon of de Asselronde lopen, een gedeelte van het parcours verkend. Toen nog geen sneeuw en kou. Nu waren de omstandigheden echter anders. John: 'Na 20 kilometer kreeg ik het toch erg moeilijk'. 'Vooral, na de doorkomst bij de finish, toen er nog een ronde gelopen moest worden, werd het erg zwaar, moest ik zelfs even wandelend verder'. Toch wist hij weer moed te putten om verder te gaan en te finishen in een tijd van 3.32.58. Remco heeft zich goed aan de schematijden kunnen houden, gezien zijn eindtijd van 3.13.14. In de trainingen op de Holterberg liet hij al doorschemeren te mikken op een eindtijd van rond de 3.15. Met deze eindtijd haalt Remco een behoorlijke tijd af van zijn p.r., gelopen op de Amsterdam marathon. Daar liep hij 3.35.26! Hans Spieker, tijdens de parcoursverkenning de week ervoor al in goede doen, liet zien in vorm te zijn. Voor hem is het van belang om niet te snel van start te gaan. Gezien de eindtijd van 3.20.25 heeft hij zijn wedstrijd goed ingedeeld.


Lini Strijker op de minimarathon (foto AV34)


Minimarathon
Op deze afstand van 18,6 kilometer werden goede klasseringen behaald door de Daventria-atleten. Lini Strijker eindigde als 11e bij de dames, met een eindtijd van 1.24.08. Het was de eerste keer voor Lini dat ze meedeed aan de Minimarathon.
Bij de heren de beste klassering voor Wieger Wiggemans (1.11.45). Nog geen minuut later gevolgd door Ronald Verstappen, die finishte in 1.12.14. Bij de eerste honderd in de eindklassering: Gerard Gerritsen (1.15.33) en Ron Gravendeel (1.17.21).

Asselronde
De af te leggen afstand op de Asselronde is 27,4 kilometer. Het parcours volgt grotendeels de route van de marathonlopers. Na Hoog-Soeren volgt de route via Assel naar de Amersfoortseweg. Vandaar weer richting Apeldoorn.
Snelste Daventriaan was Jan van de Broek, die finishte in een tijd van 1.47.24. Vijf minuten later volgde Peter Bakker (1.52.30). Gerard Nijboer, coach van de Nederlandse wegatleten, maar nog steeds Daventria-lid, liet een tijd van 2.06.10 aan de finish klokken.

7,2 km loop
Een nieuwe afstand in Apeldoorn, voor de sportatleten, die de andere afstanden net iets te lang vinden of voor de jeugdige lopers. Veteraan Toon Woertman (30.14) en aanstormend talent Seb Wiggemans (30.29) eindigden heel kort op elkaar. Andere atleten van Daventria die deze afstand liepen waren Harry Willems en Gerard Harleman.
Alle overige uitslagen zijn te vinden op de website van de Midwintermarathon Apeldoorn.

<<TERUG


13. The loneliness of the distance runner

December 2002, het is koud op de flanken van de Holterberg. Een straffe oostenwind geselt een klein groepje hardlopers, dat net begonnen is aan de beklimming van de op één langste klim die de Holterberg kent. De grond is hard bevroren met veel rillen die met sneeuw bedekt zijn en die het lopen erg gevaarlijk maken. De lopers worden hierdoor gedwongen tot uiterste concentratie en voorzichtigheid. Op de grote vlakte ontdaan van alle bomen is verder niemand te zien en het groepje, dat daarvoor nog ongedwongen en vrolijk met elkaar van gedachten wisselde, is stil. Door het gehuil van de wind is nog net de versnelde ademhaling hoorbaar. Rook stijgt op boven de lopers, een rookpluimpje uit de monden lijkt in de lucht te bevriezen. De gezichten zijn getekend, anderhalf uur al zijn ze zo op weg en de hellinkjes beginnen nu toch te tellen. Maar niemand geeft af en wil de ander laten gaan, dus worden hier topprestaties geleverd, ieder op zijn eigen manier.
De gedachten zijn bij de Midwintermarathon in Apeldoorn, de voorbereiding zit er bijna op. Vele weken van harde trainingsarbeid moeten zo meteen hun rendement gaan opleveren. De heuvels van de Holterberg hebben de spieren gehard voor de beklimmingen in Apeldoorn. Ik kijk eens achterom en zie de gezichten van mijn reisgenoten. Ze hebben bijna allemaal dezelfde blik in de ogen, die wat achter in de kassen liggen, zwart omrand. Vermoeidheid, afwezigheid, leegte drukken ze uit. De intensiteit van de trainingen begint z’n tol te eisen en ieder snakt naar de week van rust die aan de wedstrijd zelf vooraf zal gaan. Pijn, pijn doet het om deze helling van bijna anderhalve kilometer te beklimmen. “Jee, ik wist niet dat de beklimmingen hier zo steil en lang konden zijn”, hoor ik achter me. Het eerste gat valt en twee, drie lopers passeren de achterblijver die in zijn eigen tempo verder gaat en snel terug valt.
Reisgenoten zijn het, mijn reisgenoten, want samen zijn we bijna tien weken geleden begonnen aan de reis die leidt tot aan de marathon. Tien weken van voorbereiding, tien weken van regelmatig met elkaar over Gods wegen dwalen. Tien weken waarin naast het lopen met elkaar ook elkaars beslommeringen, gedachten, zorgen, ambities, hoop en twijfels gedeeld worden. Waarin prachtige verhalen, waar of niet, maar wat doet dat er toe, aan elkaar verteld worden. Leugen worden er niet verteld, slechts de waarheid wordt overdreven. Tien weken waarin voor ieder van ons de mens achter de loper zichtbaar wordt én die ene passie die we met elkaar delen. Halverwege de klim slaan bovenbenen vast. De koude wind is ongenadig en eist zijn tol van de spieren. Afzien. Dat geldt voor ieder van dit groepje. Maar kunnen afzien maakt ons sterker, geeft ons geestelijke veerkracht en leert ons te relativeren. Dat lopen maar een tijdsverdrijving is, waarvan de werkelijke kracht z’n waarde in je gewone leven heeft. Het leert ons dat pijn tijdelijk is en dat het iets is wat je kunt leren verdragen. Dat pijn te maken heeft met de grenzen van iemands tolerantie en dat blijkt dat we die grenzen kunnen verleggen. Maar dat geldt niet alleen voor fysieke pijn, dat geldt voor veel meer aspecten in ons leven. Tolerantie maakt dat we ons beter kunnen inleven in de situatie van anderen en dat we minder snel oordelen.
We naderen de top. Twee lopers snellen me voorbij, een laatste ultieme krachtsinspanning en dan hebben we het voor even gehad. Honderd meter voor de top kijk ik opzij. Het uitzicht is fantastisch zo ver ik kan zien. Zouden de anderen dit ook waarnemen? Een wit glooiend landschap dat vooral leegte uitdrukt. Leegte fascineert me, landschappen waarin je eindeloos ver vooruit kunt kijken en ik denk daarbij aan soortgelijke ervaringen die ik had in Namibië. Wat heb ik toch met leegte, ik die vroeger zo’n hekel had aan wegen waar je zelfs maar 200 meter vooruit kon kijken en die alleen maar lekker liep als ik omringd werd door bomen. Leegte scherpt de geest. Leegte stimuleert de fantasie (“ik overdrijf slechts de waarheid”), leegte symboliseert de fysieke gesteldheid nu we na ruim anderhalf uur lopen ook deze beklimming achter ons hebben gelaten, maar vult juist onze geest. We worden er rijker van, want we hebben het opnieuw gepresteerd. We hebben onszelf getoond dat we durven en willen investeren in onszelf en in elkaar. Als loper en als mens.
Samen leggen we de laatste kilometers af naar de parkeerplaats. Bij de auto’s gekomen kleden we ons om. Bij Dalzicht wacht de warme chocomel met slagroom op ons. We hebben het verdiend.

Ed van Beek

P.S. De Midwintermarathon ligt inmiddels achter ons. De weersomstandigheden die dag benaderden het beschrevene hierboven. John, Hans en Remco namen aan de marathon deel en hebben een prestatie van wereldniveau geleverd. Niet vanwege de tijden die zij hebben gelopen. Wel omdat ze ondanks alle moeilijkheden die ze onderweg zijn tegengekomen, fysiek, mentaal en klimatologisch, naar het beste in zichzelf hebben gezocht en de marathon hebben volbracht. Daarmee hebben ze vooral voor zichzelf iets bewezen.

<<TERUG


14. Uut de olde deuze

Bostraining te Olst
Om aan de training deel te nemen moeten de athleten en meer of minder verre afstand te voet of per fiets afleggen. Doch Herman Maasbach, Daventria’s coming-man op de sprint slaat zo goed als geen enkele training over en komt daarvoor per fiets (en een enkele keer zelfs per trein) helemaal uit Olst. De afstand van zijn huis naar het Daventria terrein rijdt hij in 3 kwartier. Om hem nu eens voor een keer deze tocht te besparen, werd besloten om op de voorlaatste zondag van de bostraining met de athleten naar Olst te gaan. De heren lange afstandslopers , bleven te Deventer in het Kolkbos trainen, omdat ze ’s middags te Apeldoorn een kijkje zouden gaan nemen bij de 20 km loop.
Om half tien stonden er dan 17 dames en 2 aspiranten bij de ingang van het Nieuwe Plantsoen. Er werd nog vijf minuten gewacht en toen zette de “karavaan” zich in beweging. Via dorp Diepenveen ging het richting Olst. In Diepenveen een klein incident. Een tegenliggende “karavaan” (vermoedelijk een voetbalelftal) in extase bij het aanschouwen van de ”creme de la creme” van Daventria , vergat dat er ook nog rustige kerkgangers op de weg waren. Gevolg knarsende remmen, klank van metaal op metaal, minder stichtelijke woorden en de bekende mierenhoop. Wij gelukkig geen schrammetje.
Vlak voor Olst kwam Herman ons al tegemoet. Het was feitelijk niet nodig geweest, want voor dames blijft nu eenmaal weinig verborgen. Ze fietsten dan ook regelrecht naar het bewuste adres. Het tuintje van de familie Maasbach werd volgepropt met fietsen, de keuken met damesschoenen, de kamer van Herman met kleren en de hond kreeg het op de zenuwen. Van Huize Maasbach naar het oefenterrein, de bossen rond kasteel Hoenlo, was nog snel een heel eind. En dames lopen nu eenmaal niet erg snel. De “binnen en buten” van “Moes” (alias Bambi) droeg er mede toe bij date er van de voorgenomen route moest worden afgeweken. Op “onverklaarbare” wijze belandde de bal in de slotgracht van het kasteel en werd het vissen. Toch geraakten we nog tussen de dennen en na de gebruikelijke oefeningen, zij het in verkorte vorm “renden” we terug over wankele bruggetjes en smalle paadjes. Behoudens een steenharde bal op het oog van Annie, en tegen een paar Olster schonen, bereikten we zonder een opmerking van Iet van “ie hebt wel mooie benen” verdere complicaties weer het dorp.

Mevrouw Maasbach had voor ons allen een kopje koffie met een cake’je, een zeer aardige attentie, die wij niet gauw zullen vergeten.

Het was gezellig vol in de achterkamer. De heer Maasbach trachtte een stukje muziek uit zijn radio te toveren, iets wat we hem sterk hebben afgeraden. Want een plotseling opgedoken Zamba kon wel eens van minder goede invloed op het ameublement zijn geweest. Inmiddels naderde de tijd van opbreken. Vele handen werden geschud, nog een hartelijk bedankt, de Heer en Mevrouw Maasbach werden te midden van de groep athleten op de fotografische plaat vastgelegd en voor de tweede maal bestegen we onze stalen rossen, richting Deventer. Een onvergetelijke morgen.

Op 2 maart is Herman Maasbach naar Soesterberg vertrokken om als militair zijn tol aan de gemeenschap te betalen. We hopen dat de militaire dienst geen ongunstige invloed zal hebben op zijn sprinterscapaciteiten.

H. V.

P.S. Inmiddels bericht ontvangen , dat Maasbach het in Soesterberg best naar zijn zin heeft. Hij heeft daar ook al deelgenomen aan een veldloop van 2 km en deze tevens gewonnen.

Uit: DAVENTRIAAN
April 1949

<<TERUG


15. Wedstrijdkalender

Baan/Indoor

Maart
20 Coopertest + 5km Epe

April
3 Coopertest, 5 en 10km Harderwijk
5 Trainingspakkenwedstrijd Apeldoorn
6 3e wedstrijd Running Circuit Daventria
6 Openingswedstrijd Assen
12 Medaillewedstrijd
16 Werp 3-kamp Goor
17 Deltion Ijsseldelta open baancircuit (1) Epe
18 Instuifwedstrijd Apeldoorn
23 Johan Knaap games Enschede
25 NK baan 10km/5km Sen/Ja/Vet/Ma

Weg/Veld

Maart
9 1e wedstrijd Running Circuit Diepenveen
15 Stora Ense Berga Papierloop Wapenveld
16 Halve Marathon Aalten
23 32e Achterhoekcross Gaanderen
23 2e wedstrijd Running Circuit Deventer
23 Haaksbergse Mijlenloop Haaksbergen
29 City Pier City Loop Den Haag
29 Sibbing & Wateler Heuvelrugloop Rhenen

April
5 4e Touwen Halve Marathon Ommen
6 Centraal Beheer Achmealoop Apeldoorn
6 Hoge Lage Torenloop Oldenzaal
6 Halve Marathon Nieuwegein
13 5e Drielandenloop Losser
19 15km Wegwedstrijd Heerde
19 Eibergenrun Eibergen’
27 31e Halve Marathon van Hengelo
27 Utrechtse Domloop
30 Bronsbergen Run Zutphen
30 Koninginneloop Emmeloord

Digitale wedstrijdkalender op www.knau.nl of www.atletiek.nl

<<TERUG


16. Estafette

Enigszins tot mijn schrik las ik in de vorige Daventriaan dat het estafettestokje door Janny Vrielink aan mij is overgedragen. Janny schreef een enthousiast verhaal over haar eigen dertienjarige loopgeschiedenis bij Daventria. Leuk om te lezen. Janny is nu al weer een jaar leider van groep 2 met een afgeronde cursus Assistent-trainer. Mijn loopgeschiedenis is weer een ander verhaal.

Mijn naam is Wilma Mensink, net 47 jaar geworden. Zo’n zes jaar geleden ben ik lid geworden van de recreantenafdeling van Daventria. Toentertijd (net veertig geworden) had ik het voornemen om, naast gezin en baan, meer tijd voor mezelf te nemen en lekker in de buitenlucht te gaan sporten. Ik ben gestart met de beginnerscursus op de zaterdagmorgen op de baan, onder leiding van mevrouw Jos Lodewijks. Mijn belangrijkste doel was het opbouwen van een betere conditie. In de zomervakantie maken wij namelijk regelmatig met het hele gezin wandeltochten in de bergen. Ik ben daarbij meestal de zwakste schakel. Het soms urenlang klimmen en dalen tijdens de tochten vragen een redelijke conditie. Het volgen van zo’n beginnerscursus is een leuke manier om kennis te maken met de loopsport. Na de beginnerscursus ben ik naar groep 4 van de bosgroep gegaan. Eerst bij leider Bernie, later Henk Blom en Els Jonker en nu Jan Massop. Els Jonker heeft een goede invloed op mij gehad. Zij stimuleerde mij om regelmatig, minimaal twee keer per week, te lopen. Samen hebben we meegedaan aan een aantal georganiseerde loopjes in de directe omgeving en de Dam tot damloop gedaan. ‘ Langzaam doch gestaag’ is mijn motto. Het feit dat Trude Roetman en Carolien Harkema en ik meestal samen, in één auto, naar de loopgroep komen is een flinke steun in de rug. Op zwakke momenten pep je elkaar op om toch te gaan lopen. Je stimuleert elkaar. Ik kan dit ‘ met elkaar meerijden’ van harte aanbevelen, zeker aan beginnende lopers die het ritme van twee keer per week lopen nog niet te pakken hebben. Zoek een maatje! Momenteel is mijn sportieve doel om op mijn zeventigste nog met plezier bij Daventria te lopen, zoals bijvoorbeeld Anneke Polderman uit groep 4. Een vrouw die ik erg bewonder om haar sportiviteit. Ze is een van de weinige oudere vrouwen bij de recreanten die nog altijd pittig meeloopt. Ik geef dan ook dit estafettestokje aan Anneke Polderman door.

<<TERUG


17. Ledenvergadering 18 december 2002

Een verkort verslag van de op woensdag 18 december gehouden ledenvergadering.

Mededelingen
- Go Ahead Eagles is eigenaar geworden van het clubhuis. GAE zegt toe ervoor te zorgen dat de - kleedkamers netjes achtergelaten worden.
- Bestuur van Daventria streeft de realisatie van een eigen onderkomen in 2003.
- De Hanzestedenloop 2003 gaat definitief niet door.
- Peter Bakker heeft zich aangemeld voor een bestuursfunctie binnen de vereniging. Medio 2003 zullen verkiezingen voor een nieuw bestuur in de agenda worden opgenomen.

Notulen van 25 juni 2002
- 15 leden hebben zich aangemeld n.a.v. de oproep in het clubblad voor de KNAU-cursus jurylid. Inmiddels is de cursus, die vijf avonden in beslag neemt, op 15 januari 2003 begonnen.
- Daventria heeft bij de KNAU een verzoek ingediend om in 2006, als de vereniging 100 jaar bestaat, de NK Halve Marathon te organiseren. Tot nu toe nog geen reactie van de KNAU.
- Jettie Schneider, Joop Vierveijzer en Gerard Harleman vormen de commissie die de activiteiten rond het 100-jarig bestaan van Daventria zal gaan voorbereiden.

Naamsverandering
- Doordat aan een aantal formele verplichtingen niet is voldaan, kon het bestuur het voorstel van de naamsverandering van AV Daventria in AV Daventria 1906 op de vergaderingen van 25 juni 2002 en 18 december 2002 niet in stemming brengen.
Noot redactie: Op de uitgeschreven extra ledenvergadering op de nieuwsjaarsbijeenkomst op 5 januari 2003 is dan uiteindelijk – conform de procedure – wel tot een stemming gekomen. De naamsverandering wordt aangenomen.

Trainers/trainingen
- Wie vervangt Bernadette Ongena bij haar oude groep?
- Ide Koops is een nieuwe aanwinst voor het trainerskorps bij de jeugd. Ide vergroot nog steeds zijn kennis door vervolgcursussen ‘jeugdtrainer’ van de KNAU te volgen.
- Afgelopen jaar zijn nieuwe speren en kogels aangeschaft. Marcel Zoetebier gaat de horden ‘kind’vriendelijk maken.

Nieuwe accommodatie
- Mannes Geltink en Ed van Beek hebben gesprekken met de gemeente Deventer gevoerd m.b.t. de nieuwe accommodatie.
- Momenteel is bij meerdere bouwbedrijven een prijs gevraagd voor de bouw van: 2 kleedkamers, een ruimte voor een krachthonk, een berging, een bestuurskamer en een kantine. Medio januari zullen de prijsopgaven beschikbaar zijn;
- De bouwvergunning is aangevraagd.
- Gemeente Deventer zegt toe een geldelijke bijdrage te willen leveren. Maar de bijdrage zal niet voldoende zijn om de beoogde bouwkosten te dekken.
- De vereniging zal ook eigen middelen moeten aanwenden om de bouw te bekostigen. Er zullen allerlei mogelijke activiteiten moeten worden gehouden om inkomsten voor de nieuwbouw te werven, o.a. een loopathon die in het voorjaar zal worden gehouden. Een andere initiatief is de oprichting van de Club van 100.

Begroting 2003
Penningmeester John Pelgrom licht de uitgereikte begroting aan de leden toe:
- Aan de uitgavenkant gaan de personele kosten en kosten materiaal omhoog;
- Het jaar 2002 laat een groot tekort zien; ook 2003 laat een (minder groot) tekort zien;
- Het bedrag van de af te dragen energiekosten aan Go Ahead Eagles is nog niet bekend. Naar verwachting zal dit lager uitvallen, dan begroot is, omdat GAE de energie goedkoop inkoopt.
- Financieel gaat het de club niet voor de wind.
Het bestuur acht wel noodzakelijk om gelden vrij te maken voor de aanschaf/vervanging van verouderde materiaal, verhoging vergoeding trainerskorps en gelden i.v.m. het maken van inventarisatiekosten voor de nieuwbouw.

Commissies

WOC:
- de clubkampioenschappen zijn succesvol verlopen;
- organiseren van een loopathon dit jaar;
- 16, 17 en 18 mei de C/D-kampioenschappen
RAC
- de loopcursus, verzorgt door Hans van Dijk , Kees Noordewier en Rudy Muller, is een succes;
- Lynette van Rooy treedt als nieuw lid op bij het RAC.
JAC
- de voorbereidingen voor het jeugdkamp 2003 zijn alweer begonnen;
- gestreefd wordt om dit jaar een Clinic te organiseren;
- en ook wil het JAC een DISCO gaan organiseren
- per 1 juli 2003 gaat Rita Ebbink uit het JAC.

Rondvraag

Bernadette Ongena: Er moet een betere manier komen om het wedstrijdgeld van de jeugd te incasseren.Bestuur zal dit
nader onderzoeken. Bernadette doet nogmaals het verzoek om de KNAU nieuwsbrief
in de container te leggen;
Peter Bakker: Mist een krachtig beleid m.b.t. ledenwerving en sponsoring. Ed van Beek wijst op de
schoolatletiekdagen en de loopcursus die onlangs is afgerond. M.b.t. de sponsoring vindt het bestuur
dat het minder oplevert dan wij zouden willen.
Izak Patty: Verzoekt alle programma’s en overzichten naar de Daventriaan te mailen. Op termijn zal
de vernieuwde website daarvoor ook worden gebruikt. De mogelijkheden zijn nu nog te beperkt.
Hennie Lindt: Vraag aandacht voor tijdige communicatie naar de recreanten toe.
Gerard Harleman streeft er naar de RAC evenementen in de Daventriaan te zetten.
In de eerste Daventriaan in het nieuwe jaar zal de RAC agenda 2003 worden opgenomen.
Gerrit Wessels: Vraagt hoe het staat met het legaat. Er is door het bestuur navraag gedaan bij een
aantal functionarissen van de voetbal. Naar nu blijkt is dit legaat geschonken aan uitsluitend de
voetbalvereniging.
Marcel Zoetebier: Aankondiging nieuwjaarsbijeenkomst? Staat in de Daventriaan.
Stand van zaken kledingactie? Er zijn 2 pas zaterdagen gehouden. De bestelling gaat nu de deur uit.
Vraagt om de gegevens t.b.v. de te graveren bekers.
Zou de overgebleven handdoeken aan de vrijwilligers willen geven.
Vraagt aandacht voor het relatiebeheer van onze sponsors.

<<TERUG


18. De keerzijde van de medaille

Wat bedoelt hij daar mee zullen de meeste mensen zich wel afvragen. Nu zal ik trachten het op een nette maar duidelijk manier uit te leggen. Zoals jullie weten ben ik al een geruime tijd niet actief als trainer bij de atletiekvereniging wegens mijn ziekte helaas. Verder betreur ik het ten zeerste dat als je niet meer functioneert voor de club, dat je dan ook totaal niets meer hoorde met enkele uitzonderingen nagelaten. Het doet mij dan ook veel verdriet als je niet eens te horen krijgt van trainers of van wie dan ook dat er club kampioenschappen zijn, dus ik was afwezig jammer maar helaas waar. Verder vind ik het bestuur nalatig dat je ook van die kant totaal niets hoort of ziet. Geen kaartje, telefoontje totaal geen gehoor al ben je ziek voor een langere tijd, dat wil dan niet zeggen dat je dan geen gevoel hebt. Ik ben ook maar een mens en geen robot.
Dat de vereniging zo met mensen om gaat vind ik zeer treurig. Tijdens mijn afwezigheid als trainer, heeft mijn zoon Kevin van Eck spontaan aangeboden om mijn begeleiders Adri Rossen en Arnold Koers te helpen zodat ze er niet alleen voorstonden. Dat vond ik een sportief gebaar en Adri – Arnold waren daar ook zeer content mee. Daarvoor wil ik hem via deze weg nogmaals mijn dank uitspreken, Kevin bedankt! Ook namens de begeleiders natuurlijk.
Ze zeggen altijd er is een tijd van komen en een tijd van gaan. Dat is voor Kevin bedoeld. De manier zoals dat gegaan is staat me helemaal niet aan. Ik was daarover ook zeer boos en vond het zeer sneu voor mijn zoon. Het hoort niet dat als je op de baan komt door weer en wind, dat je zomaar even wordt verteld dat je niet meer hoeft te komen. Dat is volgens mij niet de manier of wel soms en dan nog wel door een persoon die dat eigenlijk helemaal niet hoort te zeggen. Maar die persoon heeft gelukkig nog wel gevoel en dat kun je van de meeste niet zeggen.Wie de schoen past trekt hem aan is het spreekwoord toch.
Ik wil Hans Kronenberg en Marcel Zoetebier nog wel even bedanken dat ze misschien wel 1000 maal langs maar nooit aan zijn gekomen. Dus de koffie is nu wel ontzettend oud en sterk geworden.
Volgens mij ben ik nog steeds trainer bij de club toch, dat dacht ik althans. Maar als je de laatste Daventriaan leest, vooral bladzijde 40 met het rijtje trainers zie ik tot mijn grote verbazing dat mijn naam is verdwenen. Bij de voetbal zou men zeggen dat het een voorzet is en bij deze kop ik hem er dan maar gewoon in. Want op deze manier kan en wil ik ook niet meer verder als trainer omdat ik nogmaals een mens ben met gevoel en geen machine die je aan en uit kunt zetten
Ik zal jullie VRESELIJK missen kanjers van me want dat zijn jullie in mijn ogen nog steeds! Dat meen ik echt, nu moet ik zelf een traantje weg vegen van verdriet. Ik had liever een andere manier gewenst om te stoppen als trainer, maar helaas is het niet anders. Dit was nu De keerzijde van een medaille.

John van Eck

Noot van de redactie:
Deze ingezonden brief is letterlijk geplaatst, zoals bij de redactie binnengekomen. De redactie is dan ook niet verantwoordelijk voor de inhoud van deze brief.


<<TERUG


19. De finish

In de amateursport draait het bij veel verenigingen erom, het hoofd boven water houden. Elke investering wordt drie keer overwogen, elk dubbeltje twee keer omgedraaid en tegenover elke opbrengstenpost staat tenminste één kostenpost. Inkomsten vanuit contributie, sponsoring, donaties en wedstrijdorganisatie zijn dan ook broodnodig voor een vereniging.

Een zeer welkom initiatief vormt dan ook het Wesselinks-Van Breemen fonds. Deventer verenigingen en instellingen kunnen een beroep doen op een deel van de erfenis van dit vermogende echtpaar. Jaarlijks wordt 75.000 gulden uitgedeeld aan vereniging ter ondersteuning van een project. Particulieren kunnen geen aanvraag indienen en exploitatiekosten komen ook niet in aanmerking voor vergoeding. Het moet gaan om bijvoorbeeld een investering of aanschaf van materialen, of de viering van een jubileum.

Dat Daventria zeker in aanmerking kan komen voor een deel van deze gelden, lijkt te rechtvaardigen indien we de benodigde investeringen voor de komende jaren bekijken. Een kantine, kleedkamers, krachthonk, hoogspringmat, polsstokhoogspringmat en overkapping. Bovendien vieren we in 2006, zoals u weet, het 100-jarige bestaan van onze vereniging. Reden genoeg dus om een aanvraag in te dienen bij deze stichting. Mits met het nodige enthousiasme en daadkracht gepresenteerd aan de stichting heeft Daventria een goede kans op de hard nodige extra gelden.

Daarnaast moet natuurlijk continu gestreefd worden naar een zo groot mogelijk sponsorbestand. Zoals vaker gezegd in de Daventriaan: dat is de noodzakelijke voorwaarde voor het functioneren van een vereniging.

<<TERUG