DAVENTRIAAN 2003, AFLEVERING 2
INHOUDSOPGAVE
1. De start
2. Van de voorzitter
3. Clubkleding en spikesservice
4. RAC-ers
5. Estafette
6. Accommodatiezaken
7. Daventriaantjes
8. Wist u dat...
9. The loneliness of the long distance runner
10. Thema: wedstrijden
11. Uut de olde deuze
12. Een horde te ver
13. Uitgelicht... Matthijs Timmer
14. Wedstrijdperikelen
15. Wedstrijdkrant
16. De finish
| Colofon Daventriaan
70e jaargang Uitgave: april 2003 Redactie: Koen van Bremen, Izak Patty, Wieger Wiggemans Email: daventriaan@hotmail.com Verschijningsdata: 6x per jaar Druk: PCS Deventer Inleverdata kopij: Uiterlijk de eerste week van de maand van verschijnen. |
1. De start
Beste lezers,
De winter is voorbij, veel atleten ontwaken uit hun winterslaap en slaan met
hernieuwd enthousiasme aan het trainen.
Andere atleten verruilen de indoorbaan voor het ‘echte’ werk op de kunststofbaan.
Het baanseizoen staat voor de deur!
Deze Daventriaan verschaft u allerlei informatie over wedstrijden, de voorbereiding
van wedstrijdatleten, hun favoriete wedstrijden, de wedstrijdstatus van onze
baan, enz. Kortom het thema van dit nummer is: WEDSTRIJDEN!
Voorts de vertrouwde rubrieken, zoals de RACers en de Daventriaantjes.
Veel leesplezier en bovenal een goed (wedstrijd)seizoen gewenst,
De redactie
P.S. Wedstrijd gehad??? Mail dan zo spoedig mogelijk de wedstrijduitslagen naar
daventriaan@hotmail.com.
<<TERUG
2. Van de voorzitter
Als hardlopers zijn we de afgelopen weken behoorlijk verwend met mooi weer.
De zon heeft ons niet in de steek gelaten en nu de tijd weer verzet is, is het
ook wat later op de avond nog heerlijk om te lopen. Dat betekent dat je in en
om Deventer op allerlei plaatsen ineens hardlopende mensen tegenkomt. De lange
broek kan weer vervangen worden door een korte en een t-shirt volstaat. Het
warme en mooie weer heeft een groot aantal lopers ook behoorlijk in de problemen
gebracht. Maandenlang train je voor de marathon van Rotterdam, of de Leidsche-Rijn
Marathon in Leiden en op de wedstrijddag zelf word je ineens geconfronteerd
met temperaturen van 22 graden of hoger en dan blijkt dat je lichaam daar nu
juist niet tegen bestand is. Het gevolg: verwachte of gehoopte tijden werden
niet gerealiseerd of erger nog, uitstappen was het uiteindelijke resultaat.
Maar niet getreurd, Nederland kent inmiddels veel marathons en andere mooie
lange(re) wedstrijden en er komt altijd een nieuwe kans.
Zoals ik ook in vorige clubbladen al gemeld heb, staan er voor ons spannende maanden voor de deur. Het bestuur is akkoord gegaan met een voorstel voor het nieuw te realiseren clubhuis zoals dat door de VDR Groep is getekend en berekend. Inmiddels is de opdracht aan VDR om de voorbereidende werkzaamheden te starten. Om de baan zal dat voor velen zichtbaar worden doordat bijvoorbeeld de grijze containers en de rode jurycontainer verplaatst zullen gaan worden. Verder hebben er al grondonderzoeken plaatsgevonden. Ook met de gemeente Deventer zijn de gesprekken afgerond als het gaat om de medefinanciering van de nieuwbouw. De bouwplannen, de bouwaanvraag en de financiële onderbouwing zijn naar de gemeente verzonden en 26 mei a.s. wordt een spannende dag voor de vereniging. Dan zal namelijk de financieringsaanvraag in de raad aan de orde komen, waarbij de gemeente inmiddels heeft aangegeven dat er waarschijnlijk geen struikelblokken zullen zijn. Indien de raad akkoord gaat met de toekenning van de financiële ondersteuning zullen de bouwactiviteiten nog voor de zomervakantie aanvangen. We streven er dan naar het clubhuis medio oktober gerealiseerd te hebben.
Op de baan en in het bos zijn de loopactiviteiten weer druk gaande. De recreanten starten ook op dinsdag weer bij de begraafplaats en vertrekken daar nu twee keer in de week. Het valt mij iedere week weer op dat de groep nog steeds zeer omvangrijk is en dat er met veel enthousiasme en inzet gelopen wordt. Daarnaast zijn alle atleetjes weer op de baan aan het trainen en is het op maandag en woensdag gewoonweg gezellig druk op en om de baan. De trainers en assistent-trainers zijn weer volop in de weer en hebben hun handen vol om iedereen aan de gang te houden. Dat brengt mij bij een probleem dat opnieuw is ontstaan bij de jeugd. Jeugdtrainers zijn maar spaarzaam voor handen en we hebben bij onze vereniging dringend behoefte aan aanvulling bij de jeugdtrainersstaf. Daarom roep ik u op om mee te denken en rond te kijken of er wellicht in uw omgeving iemand bereid is om een deel van onze jeugd te trainen. Wij houden ons van harte aanbevolen voor uw inbreng, waarbij wij uiteraard ook zelf alles in het werk zullen stellen om een nieuwe jeugdtrainer te vinden.
De jeugdatleten hebben de eerste wedstrijden achter de rug en de komende maanden zullen zij op tournee zijn om deel te nemen aan diverse wedstrijden. Het Daventria Running Circuit heeft dit jaar een flink groeiend aantal deelnemers mogen begroeten en dat maakte de diverse wedstrijden de moeite waard, waarbij in bijna alle categorieën hard om de ereprijzen gestreden is. Dat daar soms wel eens iets fout gaat, is een gegeven dat we maar op de koop toe moeten nemen. Al deze activiteiten worden gedragen door onze vrijwilligers en die doen dat met veel inzet en enthousiasme en dan gaat er ook wel iets mis of wordt iets vergeten. Maar voor zover ik weet, is niemand verkeerd gelopen tijdens de wedstrijden en dat gebeurt niet overal.
Het voorjaar belooft veel goeds en ook al betekent het soms dat we als lopers af en toe eens moeten stofhappen, ik hoop u toch bij één van onze activiteiten op en om de baan, in het bos of de weg te mogen begroeten. Ik wens u vele gezonde en sportieve kilometers.
Ed van Beek
3. Clubkleding en spikesservice
HOERA HOERA HOERA HOERA HOERA
HOERA HOERA HOERA HOERA HOERA
Daventria heeft een
CLUBKLEDING- en SPIKESSERVICE
Wat is het?
Een service waar u tweedehands clubkleding of spikes te koop aan kunt bieden
of kunt kopen.
Hoe werkt het als u iets wilt verkopen?
Als u clubkleding of spikes wilt verkopen dan kunt u dit op de volgende manier
doen:
U belt Marja Willems om een afspraak te maken om uw clubkleding of spikes te
brengen. Als u uw artikelen brengt, spreekt u met Marja een verkoopprijs en
een periode waarbinnen de artikelen verkocht moeten worden af. Marja bewaart
uw artikel(en) zolang het niet verkocht wordt. Zodra Marja de spullen tegen
de afgesproken prijs aan iemand verkocht heeft, hoort u dit van haar en krijgt
u uw geld.
Hoe werkt het als u iets wilt kopen?
Als u iets wilt kopen, dan kunt u Marja bellen om een afspraak te maken. Als
u een afspraak heeft gemaakt, dan kunt u het artikel dat u wilt hebben passen.
Als u het artikel wilt kopen, betaalt u aan Marja de prijs die zij heeft afgesproken
met degene die het artikel te koop heeft aangeboden. Marja zorgt er dan voor
dat het betaalde geld bij de rechtmatige eigenaar terecht komt.
Hoe weet u wat er te koop is?
In elke Daventriaan zal een overzicht staan van de spullen die te koop zijn
aangeboden. Daarnaast zullen we 1 of 2 keer per jaar bij thuiswedstrijden (zoals
de clubkampioenschappen) de te koop aangeboden artikelen uitstallen bij de baan.
Wie bemant de clubkleding- en spikesservice?
Marja Willems
Telefoonnummer: 0570-652391
De tiende editie Ekiden Marathon Estafette zondag 6 april 2003
Inmiddels is de maand april van het jaar 2003 aangebroken en dat betekent dat
het weer tijd is voor de Ekiden te Zwolle.
Net als vorig jaar waren er zes dames van het recreantenteam van Daventria met
enthousiasme aanwezig. Helemaal klaar voor de loopafstand van een hele marathon,
verdeeld over zes personen.
Melanie, Jantien, Els, Lynette, Margreet en Yvonne stonden paraat. Pas twee
dagen voor de wedstrijd was bij Jantien bekend dat zij het team zou versterken.
Ondanks haar korte voorbereidingsperiode heeft zij de vijf kilometer met een
scherpe tijd van minder dan 24 minuten gelopen, waarvoor onze dank.
Om 12.30 uur startte Lynette met de eerste tien kilometer. Op het parcours vielen
de eerste 2 kilometers wat zwaar, vanwege een redelijk stevige en koude wind,
maar eenmaal de eerste 2 kilometers gepasseerd was het heerlijk lopen, in de
zon en de wind in de rug.
Gezamenlijk hebben we een goede tijd gerealiseerd van 3 uur en 19 minuten. Helaas
waren we niet de eersten, maar ook zeker niet de laatsten. Volgend jaar is er
een elfde editie Ekiden; wie weet kunnen we enkele minuten van onze tijd afhalen.
We doen ons best! Ekiden tot volgend jaar april!
Yvonne Schuijt
Vanuit de RAC hebben we voor komend jaar al weer een aantal data geprikt voor onze – al bijna traditioneel te noemen – evenementen. Eventuele wijzigingen blijven voorbehouden, en zullen zo spoedig mogelijk worden gecommuniceerd, o.a. middels deze Daventriaan
za 17 mei: Koffieloop (verzamelpunt Parkeerplaats Verzetslaan, 08:30)
ma 09 jun: Extra gezamenlijke pinksterloop (verzamelpunt Kranenkamp, 08:30)
za 27 sep: RAC-dag (Kranenkamp, 08:15 – 11:15)
di 30 sep: Overgang dinsdagavondtraining van het bos naar de baan.
wo 08 okt: Leidersbijeenkomst (19:00 clubhuis)
vr 26 dec: Extra gezamenlijke kerstloop (verzamelpunt Cafe de Lindeboom te Schalkhaar,
08:30)
Bij het lezen van de eerste Daventriaan 2003, rubriek Estafette, lees ik aan
het einde van het leuke verhaal van Wilma Mensink, dat ik zowaar op mijn 69e
(70 ben ik nog niet) het estafettestokje aangereikt krijgt.
Anneke Kempink was mijn naam, later Polderman ervoor. Geboren augustus 1933
in Wilp Achterhoek.
Op mijn vijftiende of zestiende jaar lid geworden van de Sportvereniging Wilp.
Een half uur fietsen vanuit Wilp Achterhoek.
Een keer per week gym op dinsdagavond. Tevens bij de afdeling veldhandbal. We
speelden o.a. tegen ABS Bathmen, V&K Twello, Welsum, Keppel, WWV Deventer
en ESCA Arnhem. Vaak per fiets erheen, soms met de bus.
Op mijn 24e vertrok ik met mijn man naar Hilversum. Toen ik 34 jaar oud was
en 3 kinderen had; de jongste 4 jaar en ik al wat jaren op de zogenaamde huisvrouwengym
in de buurt was, komt er op een avond in december 1967 een medegymnaste naar
mij toe en zegt: 'Anneke, ik ben van de Gooise Athletiek Club, ik vraag je voor
een nieuw te starten vrouwenloopgroep. En wel op dinsdagochtend 12 januari 1968
om kwart over 9. Ben jij net een type voor'.
Goed dat deed ik. Tot en met december 1996 heb ik daar gelopen. Eerst 1 keer
per week. Later ook op de zaterdagochtend. Tussendoor, begin jaren 80, ook nog
tennis erbij en als de Loosdrechtse Plassen dichtgevroren was, kon je daar ideaal
schaatsen.
Bij de Gooise Athletiek Club heb ik een geweldige tijd gehad. Veel trimlopen,
Wampex, Run-Bike-Run, bardienst, feesten enz. We trainden altijd anderhalf uur.
Soms meer. Daarna douchen en koffiedrinken bij de club.
In 1996 besloten we terug te gaan naar onze roots. Vooral omdat we in Twello
een zomerhuisje hebben.
Begin 1997 was het zover. Het afscheid was toch wel moeilijk na veertig jaar
Hilversum. Vooral van ons beider GAC.
Wat ga je doen, Anneke? was de vraag. Ik stop ermee. Na 29 jaar is het mooi
geweest.
Na twee, drie maanden begon het toch onrustig te worden. We misten wat. Door
toeval, Kees ging een 65+ kaart bij de gemeente Deventer halen, kwam hij in
contact met Frits. Een vriendelijke gemeenteambtenaar, die enthousiast praatte
over Daventria.
In maart 1997 ging Kees dus op dinsdagavond naar Daventria en even later op
woensdagochtend. Na een paar weken ging ook Anneke mee op zaterdagochtend. Ik
kwam terecht in groep 5 van Henk Blom en Els Jonker. Wat ik heel fijn vond,
was dat de training 1 uur duurde. Trainingen die meer dan anderhalf uur duurden
in Hilversum begon me toch wel zwaar te vallen destijds.
Hier bij Daventria heb ik het erg naar mijn zin. Nu alweer 6 jaar. Bij elkaar
dus 35 jaar lopen.
Het estafettestokje wil ik heel graag aan Henk Spikkert geven. En dat is niet
alleen voor zijn loopvermogen, maar vooral om zijn persoon. We hebben het in
deze tijd over normen en waarden. Henk hoeft ze niet te leren. Hij heeft ze!
6. Accommodatiezaken
In het voorwoord van deze uitgave is de stand van zaken rond de nieuwbouw van
ons clubhuis al aan de orde geweest. Verheugend is vooral de stroomversnelling
waarin de nieuwbouw nu gekomen is. Alles hangt nu af van de goedkeuring van
de gemeente Deventer in de raadsvergadering van 26 mei a.s.
Maar er zijn nog meer accommodatiezaken die de moeite van het noemen waard zijn. Vorig jaar is onze baan nagenoeg geheel afgekeurd voor het organiseren van KNAU-wedstrijden. Dat was natuurlijk een hele schok, maar de afkeuring kwam niet geheel onverwacht. De gemeente Deventer is hoofdverantwoordelijk voor het onderhoud van de baan. Hoewel Marcel Zoetebier bijna dag en nacht met de baan bezig is, is het voor hem onmogelijk om het kwalitatieve onderhoud van de baan te doen. Als dat zelfde onderhoud vervolgens jarenlang achtergelaten of verwaarloosd wordt, dan valt zoiets te verwachten.
De gemeente Deventer heeft vervolgens, op basis van het inspectierapport, Oranjewoud opdracht gegeven de belangrijkste tekortkomingen van de baan te herstellen. Zo zijn verzakkingen in de baan, met name in de bochten, gerepareerd, zijn stukken waar grote gaten in zaten vervangen, wordt de baan binnenkort volledig schoongemaakt en zal vervolgens de belijning geheel vernieuwd worden. Verder is de discuskooi vervangen en voldoet deze aan de laatste normen, zijn de aanloopvakken voor het verspringen gerepareerd, wordt er een nieuwe, tweede hoogspring mat aangeschaft en wordt de ring voor het kogelstoten vervangen en gemoderniseerd. Met andere woorden als alles wordt uitgevoerd zoals gepland is, beschikken we binnenkort weer over een atletiekbaan die geheel geschikt is voor KNAU-wedstrijden. Echter, met de gemeente zijn we overeengekomen dat het onderdeel kogelslingeren op ons complex niet beoefend kan worden en de aangeschafte discuskooi voldoet dan ook niet aan de eisen voor het kogelslingeren. Verder beschikken we ook niet meer over een polsstokhoog mat. Deze faciliteit hebben we ingeleverd voor de tweede hoogspring mat. Deze keus is gebaseerd op het feit dat er binnen onze vereniging niemand aan polsstokhoog doet of de afgelopen jaren heeft gedaan.
Tellen we hier bij op dat over een paar maanden ook het nieuwe clubhuis gerealiseerd is, dan moeten we constateren dat we er als vereniging zo meteen goed voorstaan. Blijft nog over ons belangrijkste streven: als we dan beschikken over kwalitatief goede faciliteiten dan moeten we er ook voor zorgen dat zoveel mogelijk mensen hier gebruik van maken. Dat betekent dat we moeten werken aan een groei van het ledental. Hiervoor kunnen we de hulp van iedereen gebruiken.
Ed van Beek
7. Daventriaantjes
KNAU Jeugd Atletiek Dag
Na het succes van de Nationale Jeugd Atletiekdag in het kader van het 100-jarig
bestaan van de KNAU in 2001 en de wedstrijd van afgelopen jaar staat de wedstrijd
voor 2003 weer op de kalender.
De KNAU Jeugd Atletiek Dag wordt ook dit jaar weer gehouden in het Olympisch
Stadion in Amsterdam op maandag 9 juni 2003 (2e Pinksterdag). Inschrijvingen
tot uiterlijk 20 april 2003 via het Bondsbureau van de KNAU.
Deze Daventriaantjes de top tien van Roel. Roel is dan wel eigenlijk geen Daventriaantje
meer, maar hij geeft wel training aan jullie, samen met Ide.
Dit zal de laatste keer zijn dat de Top Tien er in staat. De volgende Daventriaantjes
zal er een nieuwe rubriek in staan. Hoe die er uit komt te zien weten we nog
niet. Bernadette en Sanne gaan dit verzinnen. Dus als je een goed idee hebt,
vertel het ze!
(Naschrift webredactie: Roel uitgelicht... is te vinden in aflevering 2003.1)
8. Wist u dat...
- Sanne van Rossum het baanseizoen 2003 maar eens goed wilde beginnen.
- Ze in Steenwijk dat meteen deed door een clubrecord uit 1965 te laten sneuvelen.
- Seb Wiggemans datzelfde kunstje flikte met een clubrecord uit 1977.
- We bij de club best houden van "d'olde tied", maar clubrecords zijn
er toch niet voor het sentiment?
- Er meerdere synoniemen zijn voor AV Daventria 1906
- Naast de varianten AV, Asv A&VV met of zonder 1906 ook gesproken wordt
over "de club van Sanne".
- Er weer de Daventria kleuren te zien waren bij de NK Ekiden in Zwolle.
- Bij zo'n wedstrijd 6 atleten genoeg hebben aan 2 clubtenues.
- 29 maart de eerste baanwedstrijd weer heeft plaatsgevonden.
- Op die dag 216 atleten meededen aan de medaillewedstrijden.
- Het jurycorps flink is uitgebreid.
9. The loneliness of the long distance runner
Traditioneel vindt om de twee jaar op tweede paasdag de 60 en 120 kilometer
van Texel plaats. Op het eiland van de legendarische ultraloper Jan Knippenberg
leggen de lopers 1 of in het geval van de 120 kilometer 2 ronden van 60 kilometer
af. Een groot deel van de ronde gaat over het strand en als het tij zgn. ‘verkeerd’
staat, moeten de lopers hoog over het strand en vaak dus door het mulle zand
lopen. Dit jaar kende de 120 kilometer 21 deelnemers en bij de 60 kilometer
verschenen 240 lopers aan de start. Hoewel de 60 kilometer de hoofdwedstrijd
is, is de hoofdprijs, een oude hardloopschoen van Jan Knippenberg, traditiegetrouw
voor de winnaar van de 120 kilometer.
Winnaar van de 60 kilometer werd Veron Lust in een tijd van 4 uur en 12 minuten.
Wim Bart Knol zegevierde voor de tweede keer op de 120 kilometer in een tijd
van 9 uur en 44 minuten. Toen ik de uitslag dinsdagochtend op internet opzocht
gingen mijn gedachten naar Wim Bart Knol. Ik heb een aantal malen met Wim Bart
gelopen, o.a. in het Nederlands Kampioenschap 24 uur solo en in de 12 Uur van
Den Haag. Rolf Bos, verslaggever van de Volkskrant, omschreef Wim Bart afgelopen
dinsdag in de Volkskrant als volgt:
“Ziet hij onderweg een halfdode meeuw in de branding liggen, dan wordt
de drang om te stoppen met hardlopen bijna te groot. Vroeger had hij misschien
ook echt halt gehouden, tegenwoordig loopt de ultraloper door en hoopt hij maar
dat er straks een badgast langskomt die het beest met een steen op z'n kop uit
zijn lijden verlost. Soms wordt al het leed van de wereld ultraloper Wim-Bart
Knol wel eens te veel. Dat had hij vroeger nog veel meer last van, toen hij
nog trainde voor de triatlon. Was hij samen met Thea Sybesma aan het fietsen,
zagen ze een dood, aangereden konijn langs de weg liggen. Sloeg hij de training
meteen over. Die tijd is voorbij, al voelt hij zich nog steeds schuldig als
de buurvrouw ziek is, en hij gaat hardlopen. Of als zijn zus, die arts is in
een ontwikkelingsland, hem vraagt waar dat lopen nou eigenlijk goed voor is.
Zo'n vraag, die natuurlijk niet te beantwoorden valt, doet hem meteen weer in
de put belanden. Vaak voelt Knol zich onbegrepen”.
Wat mij vooral bezighield in deze beschrijving waren twee zaken: schuldgevoel en onbegrip. Nu is het niet zo dat mijn schuldgevoel zo dramatisch is als in zijn geval beschreven wordt, maar toch denk ik vaak “had ik mijn tijd niet anders, wellicht beter, moeten besteden, is het niet egoïstisch om zoveel tijd in een sport te investeren, doe ik niemand te kort met het vele lopen en ben ik niet bezig om mezelf op een systematische wijze de vernieling in te lopen?” Lopen is een deel van mijn leven geworden, vaak alleen, maar de laatste tijd steeds vaker in het gezelschap van anderen. Lopen geeft invulling, is bijna een levenswijze, zeg maar een filosofie geworden. Ik richt mijn leven in naar het lopen, zondig daar ook wel eens tegen als ik (te) laat naar bed ga of meer alcohol drink dan ik eigenlijk wil. Maar steeds kom ik toch weer terug bij het lopen als zalvende en richtinggevende bron. Vaak als ik alleen loop krijg ik diepere inzichten in hoe ik als mens ben, hoe ik in het levens ta en hoe ik verder wil. Het is niet zo dat ik altijd alle antwoorden krijgen tijdens het lopen, maar alleen het feit al dat ik tijd en ruimte heb om na te denken geeft mij kracht en energie. Langzamerhand ontdekte ik dat ik die kracht en energie ook uit het lopen samen met anderen kan halen. Tijdens kortere en langere trainingen met (hardloop)vrienden komen eigenlijk dezelfde onderwerpen aan bod als die waaraan ik denk als ik alleen loop.
Vaak vragen mensen me waarom ik zo graag lange afstanden loop en wat ik daar in vind. Ik kan toch ook gewoon toe met tien of vijftien kilometer. Die mensen hebben gelijk. Ik vraag mezelf ook vaak of ik wat te bewijzen heb voor mezelf in het lange afstandslopen en zo ja, wat dan? Uit de reacties van mensen klinkt vaak onbegrip voor het feit dat je als loper je lichaam, en misschien ook wel je geest, zo aanspreekt en pijnigt. Doe ik het voor het ongeloof bij mensen als je hen vertelt dat je 24 uur aan een stuk loopt of van Parijs naar Deventer bent gelopen? Of voor de bewondering? Ik weet het niet, maar ik denk van niet. Daarvoor doet het vaak te veel pijn en eigenlijk is alleen het finishen maar leuk. Ik denk dat ik me met ultralopen bezighoud omdat het me veel brengt aan positieve energie. Positieve energie die ik vervolgens weer kan aanwenden om anderen te ondersteunen en van dienst te zijn. Daarvoor is het voor mij soms nodig in mezelf te keren en ik kan dat nergens beter dan tijdens een ultraloop.
Ed van Beek
10. Thema wedstrijden
Deze Daventriaan
aandacht voor het net begonnen wedstrijdseizoen voor de baan en weg. Verschillende
wedstrijdatleten zijn stellingen voorgelicht over hun voorbereiding op een wedstrijd.
In ‘Uit de oude doos’ de strenge seizoensvoorbereiding uit 1951.
Uitgelicht wordt dit keer Matthijs Timmer die zijn zoveelste comeback als wedstrijdatleet
maakte tijdens het Running Circuit. Een horde te ver handelt over het gevaar
van blessures bij een gebrekkige warming-up of cooling-down. Tot slot de wedstrijdkrant
en de speciaal voor dit themanummer zeer uitgebreide wedstrijdkalender.
Klaar??..Af!!
In onze jongensjaren plachten wij deze term te gebruiken tijdens de organisatie
van straat-athletiekwedstrijden. Die wedstrijden bestonden dan veelal uit het
stomweg ronddazen van bepaalde huizenblokken en amechtig hijgend lieten we ronde
na ronde noteren door een namens "de kwajongensraad"aangestelde rondenteller.
We lieten record-lijsten aanleggen en de eer van de straat noopte je tot het
volbrengen van topprestaties, prestaties welke voor het lichaam van generlei
tot voordeel strekkende betekenis waren. De starter bediende zich in het gunstigste
geval van een zakdoek, doch meermalen werd het startsignaal gegeven middels
de met stemverheffing afgebeten woorden "Klaar?.Af!."
Heden ten dage heeft de straat-athletiek een geduchte aderlating ondergaan en
worden de athleten-in-de-dop door een athletiekvereniging onder veilige hoede
genomen. Onze vereniging heeft zo'n specifieke afdeling en het merendeel der
Deventer athleten(-s) heeft zich achter ons vaandel geschaard, teneinde op serieuze
en goed voorbereide wijze de athletiek-sport te beoefenen. Het "Klaar-Af"
is uit de tijd geraakt en de spanning van het informatieve "Klaar?"
... wordt gebroken door een korte, droge knal.
De tijd is niet ver meer, dat de starters hun pistool heffen en met Argus-ogen
de sprinters e.d. in de gaten houden, met het oog op eventueel valse starts.
De wintertraining is achter de rug en men schaaft koortsig aan de conditie-training.
Het athletiek-seizoen heeft reeds zijn onofficiële prelude gehad in de
vorm van veldlopen en crossen. Vele athleten hebben hun wintertraining getoetst
aan de werkelijkheid en ongetwijfeld zullen er tekortkomingen zijn ontdekt.
Ook Daventria heeft niet stilgezeten en de groep kern-athleten heeft met animo
getraind in zaal en bos. De zondagmorgen-training op de baan heeft een aanvang
genomen en enkele Heren hebben met succes deelgenomen aan veldlopen en crossen.
De leider(-sters) geven zich ten volle voor hun taak en met hard werken is een
ploegwedstrijd-athleten(-s) opgebouwd, welke binnen afzienbare tijd de vruchten
der training af gaat werpen.
Bedriegen de voortekenen niet, dan gaat onze athletiek-afdeling een goed seizoen
tegemoet, met als hoogtepunt de organisatie van nationale invitatie-wedstrijden
op de Sintelbaan te Deventer. Men heeft echter niet alleen gewerkt aan de kweek
van wedstrijd-athleten(-s). Niet iedere jongeman of –dame staat uitzonderlijke
capaciteiten ter beschikking om te klimmen op de athletiekladder. Die grote
groep niet-wedstrijd mensen stelt als principe een volledig lichamelijke ontspanning
en –ontwikkeling. Moet eens gaan zien met welk enthousiasme de tientallen
jongens en meisjes van omstreeks 12 jaar de gymnastieklessen volgen. Zij beseffen
zeer zeker nog niet de grote waarde van het gym-uurtje voor hun lichamelijke
(en geestelijke) ontwikkeling, doch hun ouders hebben geleerd, dat "jong
geleerd, oud gedaan" is. Zij hebben hun pupillen toevertrouwd aan de grootste
organisatie op dit terrein en de ervaren leiders(sters) staan er borg voor,
dat het "mens sana in corpore sano" op pedagogische wijze ingepompt
zal worden, van welk nadruk de jongelui uiteindelijk voordeel kunnen hebben!
Van jong tot oud ce n'est q'un pas en tot het voetballeger zouden we willen
zeggen: "Maak eens kennis met de athletiek". Te weinig zijn onze voetballers
er van doordrongen, van welke waarde het volgen van de athletiek-training is.
Zij menen, dat zo'n training voor niet-wedstrijdathleten bestaat uit het klakkeloos
draaien van "sintelbaantjes".
In de aanhef maakten we ~ zij het in andere zin ~ gewag van dit feit, doch de
tijden zijn veranderd, zo ook de methoden! Men behoeft tijdens zo'n training
niet alles te geven; van primair belang is de instandhouding van de lichamelijke
conditie en opvoering van het uithoudingsvermogen. Hoeveel wedstrijden gingen
voor ons eerste elftal verloren dit seizoen, louter door een tekort aan ausdauer?
De moeder der sporten opent dra haar poorten. Athleten(-s) maakt er een goed
seizoen van en laat U niet verleiden tot blikjes-jacht. Gedraagt U op de athletiek-velden
als eerbaar dochter of zoon van die sportmoeder, dus als tip-top sportvrouw(-man).
Onoverbodig is het niet, dit punt terloops aan te stippen! Voetballers, besteedt
het a.s. gesloten seizoen nuttig en met het oog op de Singelloop 30 April e.k.
is een kleine voorbereiding zeer zeker van belang.
Tussen het Klaar??.Af!! liggen enkele tellen van gespannen verwachting.
Voor ons zullen die tellen enkele maanden duren, alvorens tot ontspanning kan
worden overgegaan!!
A. VERRA
Gepubliceerd: in DE DAVENTRIAAN no 2 April 1951 achttiende jaargang.
Warming-up en cooling-down
Om blessures te voorkomen is het – bij iedere sport - noodzakelijk om
voordat met het trainingsprogramma of de wedstrijd wordt begonnen de spieren
op te warmen.
Presteren geeft een bepaalde kick, maar helaas ook een verhoogde kans op blessures.
Blessures hebben de nare eigenschap dat ze vaak ontstaan vlak voor die belangrijke
wedstrijd waar je het hele jaar voor getraind hebt. Je kunt dan je prestatie
niet meer neerzetten en je baalt stevig. Gelukkig kunnen veel van deze blessures
worden voorkomen.
Eenvoudige regels om blessures te voorkomen zijn:
zorg voor een goede warming-up en cooling-down
zorg voor een goede trainingsopbouw
zorg voor een goede techniek
gebruik goede sportschoenen
vraag regelmatig een sportmedisch onderzoek aan
herstel volledig na een oude blessure.
Warming-up en rekoefeningen
Net als bij een motor van een auto is het voor het lichaam niet goed om koud
snel te veel toeren te maken. Dat is bijna vragen om blessures. Een goed opgebouwde
warming-up bij bijvoorbeeld lopen bestaat uit rustig inlopen, rekoefeningen,
actieve oefeningen en versnellingsloopjes. Door gedurende 5-10 minuten rustig
in te lopen draait het lichaam warm. De bloedsomloop wordt gestimuleerd, de
spieren en pezen komen geleidelijk op temperatuur en het lichaam wordt voorbereid
op de actie die komen gaat. Na 5-10 minuten van de warming-up is het tijd voor
de rekoefeningen.
De belangrijkste regels bij het uitvoeren van de rekoefeningen zijn:
Nooit zover rekken dat er pijn wordt gevoeld, wel rek natuurlijk. Na verloop
van 5-10 seconden wordt het gevoel van rek op de spieren minder, waarna men
de beweging iets verder kan en mag doorvoeren, gedurende zo’n 10 tot 15
seconden.
Daarnaast is het belangrijk dat je tijdens de rekoefeningen niet te veel afkoelt.
Ga zoveel mogelijk uit de wind staan en trek tijdens slecht weer extra kleding
aan.
Cooling-down en rekoefeningen
Na afloop van de training/wedstrijd is het belangrijk om zo'n 5 minuten rustig
uit te lopen, waardoor je lichaam de kans krijgt om tot rust te komen en afvalstoffen
af te voeren. Voer hierna de rekoefeningen uit. Ook een lauwe douche en een
massage van de zwaarst belaste spieren kunnen een onderdeel vormen van de cooling-down.
Op deze manier heb je er alles aan gedaan om de kans op blessures te verminderen.
13. Uitgelicht... Matthijs Timmer
Geboren: De bevalling vond plaats
op 23 april 1977 om een uur of 4:30 's nachts in Bodegraven. Er zijn geen video-opnamen
van..... echt hard bewijs is er dus niet. Maar ga hier maar even van uit.
Burgerlijke stand: Ook al woon ik al jaren samen, ik ben nog
steeds niet getrouwd. Ongehuwd, samenwonend dus (met Hanneke overigens).
Lengte en gewicht: Ik ben 1,85 m lang en weeg circa 67 kg.
Al eet ik 20 boterhammen per dag, drink ik, ehh, nou ja, af en toe wat bier....
ik kom geen gram aan!
Beroep en opleiding: Ik heb een mbo-opleiding levensmiddelentechnologie
(wattûh?) in Delft gedaan. Hierna heb ik op Saxion Hogeschool IJselland
de hbo-opleiding Milieutechnologie gedaan. Op één of ander manier
heb ik twee diploma's ontvangen. Ik denk dat ik twee keer stond ingeschreven.....
In 2000 ben ik afgestudeerd en sindsdien ben ik werkzaam bij Witteveen+Bos in
Deventer. Je weet wel, dat gebouw met die twee "koppen" tegenover
het station.
Ik noem mijzelf "projectmedewerker/projectleider voor waterbodemonderzoek"
(anderen noemen mij gewoon "Thijs" trouwens) en ik houd mij kortweg
bezig met onderzoek van slib/bagger in grachten, havens, stadsvijvers etc. Momenteel
ben ik onder andere bezig met het onderzoeken van de waterbodem van de IJssel
langs de kademuur in Deventer.
Hobby’s: Ik mag graag filmen, computeren (o.a. het bewerken
van de videobeelden), sporten (naast hardlopen doe ik aan wielrennen en squash)
en thuis een beetje rommelen.
Favoriete eten: Ehhh, eigenlijk begin ik het eten van mijn
moeder thuis steeds meer te waarderen (gewoon Hollandse pot). Dat komt met name
omdat ik zelf niet zo'n ster ben ik koken. Verder is het Griekse eten mij tijdens
vakantie erg goed bevallen.
Favoriete boek: Ik lees eigenlijk helemaal niets. Alleen op
vakantie wil ik nog wel eens een spannend boek openslaan.
Favoriete CD: Velen zouden het niet zeggen, maar ik ga voor
de stevige rockmuziek. Geef mij maar keiharde, Korn, Linkin' Park of Queens
of the Stone Age, het volume zo hard mogelijk. Van deze muziekstijl zijn naar
mijn smaak veel goede platen.
Favoriete vakantie: Griekenland
Atletiekonderdeel: Middenlange afstand. Een mooie combinatie
van explosiviteit (800 m), snelheid en uithoudingsvermogen. Ik heb in de jeugdatletiek
veel 800, 1000 en 1500 m gelopen. Nu meer recreatief richting de 5 à
10 km.
Persoonlijke records: De persoonlijke records dateren uit de
tijd dat ik in Zuid-Holland woonde en ‘iets’ fanatieker trainde.
loopnummers: technische nummers:
- 400 m: 0:56:20 (junior B) - ver: 5,01 m
- 800 m: 2:01:69 (junior B) - hoog: 1,56 m
- 1000 m:2:51:9 (junior C) - diskus 1 kg: 31,76 m
- 1500 m: 4:17:34 (junior B) - speer 400 g: 23,38 m
- 3000 m: 9:19:11 (junior B) - kogel 4 kg: 10,50 m
Idool: Ik heb niet echt een idool. Ik volg de grote namen niet
zo.
Trainers: Ik geloof dat ik inmiddels (buiten mijzelf en mijn
moeder) wel een stuk of 12 trainers heb gehad. Een noemenswaardige trainer bij
AAV'36 was Klaas Lok (meervoudig Nederlands kampioen op weet ik welke loopafstanden).
Bij Daventria heb ik training gehad van Wieger, op de donderdag een tijdje van
Marinus en de laatste jaren van Margreet.
Hoogtepunt/dieptepunt: Ik ben in het blije bezit van meer hoogtepunten
dan dieptepunten in de atletiek. Zonder onbescheiden te willen doen een prijzenkast
vol. Naast veel overwinningen regende het bij Sportclub Reeuwijk (waar ???)
clubrecords. Maar ja, Sportclub Reeuwijk...... Ik heb zelfs een clubrecord 50
m indoor in Utrecht gelopen in 7,8 sec als junior D in '88. Is het woord "clubrecord"
niet echt waard, toch?
Het eerste echte hoogtepunt: pupillen A: 2e op de ranglijst
van Nederlands beste allerjongste atleetjes 1000 m (3:10:3).
Het tweede grote hoogtepunt: junioren C: 4e op het NK indoor
800 m. Volkomen onverwacht in de finale. Tegelijk ook een "dieptepunt",
want na de eerste 600 m op kop gelopen te hebben eindigde ik net naast het podium
(tijd: 2:11 min.).
Verder zijn hoogte- en dieptepunten niet altijd in ranglijsten uit te drukken.
1e worden is zeker niet altijd de grootste voldoening. De manier waarop de wedstrijd
is gelopen telt voor mij. Ook al wordt je dan 10e.
Daventria? Bij Daventria denk ik meteen aan Toon, Marcel en
een dichte kantine. Toon zorgt altijd voor een gulle lach, Marcel zwoegt zich
al jaren de #%#&%^$$## om de baan te onderhouden en de kantine is helaas
omgedoopt tot één of ander vogelnest. Jammer, want de tijd dat
de bar nog open was en er nog volop bokbier werd geschonken was erg gezellig.
Er mag best wat meer van de leden gevraagd worden qua deelname en ondersteuning
bij evenementen etc. Hierbij kijk ik mijzelf ook direct aan. Er moet een bepaalde
vanzelfsprekendheid in zitten. Dat vergroot het clubgevoel!
Atletiek in het algemeen: Een erg leuke sport. Voor elk wat
wils. Ieder op zijn of haar niveau.
| Matthijs is al weer jaren één keer in de week op maandag op de baan te vinden. Waarschijnlijk vaker straks in onze nieuwe kantine… |
14. Wedstrijdperikelen
De stellingen:
Mijn mooiste wedstrijd van het jaar is toch wel…
Mijn favoriete baantraining als voorbereiding op een wedstrijd is…
De avond voor een wedstrijd ga ik altijd vroeg naar bed…
De antwoorden van...
JAN VAN DEN BROEK
De Asselronde: de kou, de open heide bij Assel, de grote wedstrijd: daar kan
ik me nog voor opladen!
Eén 1000 meter onder de 3 minuten, en daarna lekker uitlopen.
Want dan ben ik lekker fris de ochtend van de wedstrijd. Trouwens hou ik me
de avond voor de wedstrijd rustigeen beetjeme dat aangeeft.
MARCO MEIJER
De clubkampioenschappen, vanwege de gezelligheid.
De onderdelen die je op de wedstrijd moet doen nog een keer rustig voorbereiden.
Ik probeer er op tijd in te liggen en de volgende dag vroeg op te staan om goed
te ontbijten.
AREND BURGERS
De 4-daagse van Apeldoorn, vorig jaar voor het eerst de 60 gelopen en dit jaar
is de planning 100km, vooral de sfeer en de goede organisatie vond ik vorig
jaar te gek.
Ik ben nooit zo'n baanatleet geweest, en heb mij dan ook nooit via een baantraining
voorbereid op een wedstrijd. Normaal gesproken is een korte maar pittige tempotraining
zo'n 2 dagen voor de wedstrijd voor mij de meest ideale voorbereiding.
Haha, en dan lang slapen en 's morgens helemaal stijf wakker worden zeker. Nee,
laat mij maar lekker kort slapen, dat bevalt me veel beter (het is natuurlijk
nooit verkeerd om een paar dagen daarvoor wel wat meer rust te pakken zodat
je niet uitgeblust aan de start verschijnt).
TOON WOERTMAN
De 5000 meter als veteraan in Epe tijd opeens 17.03, het hele seizoen zat ik
op 17.31 en opeens was ik sneller.
Het ligt er aan wat voor wedstrijd het is een 3000 of 5000 meter dan een paar
snelle 400 meters of snelle 1000 meters. Anders een gezellige 'huppeltraining'.
De avond voor een wedstrijd ga ik vaak vroeg naar bed, het liefst op de dag
zelf ontspannen.
PETER BAKKER
Triathlon Holten.
Kort, intensief. 200-tjes tot maximaal 300-tjes.
Vroeg is teveel gezegd; hou er wel rekening mee. Ligt natuurlijk ook aan de
tijd dat de wedstrijd start. Start die 's middags, dan hou ik nergens rekening
mee.
SANNE VAN ROSSUM
De Nederlandse Kampioenschappen, omdat dat voor een atleet in Nederland het
hoogst haalbare is. Maar ook de clubkampioenschappen, vanwege de gezelligheid
en de leuke sfeer.
Specifieke techniektraining voor het onderdeel dat ik op de wedstrijd moet doen.
Puntjes op de i zetten.
Hangt van de belangrijkheid van de wedstrijd af, maar meestal probeer ik er
wel op tijd in te liggen. Ik drink in ieder geval weinig tot geen alcohol voor
een wedstrijd.
ED VAN BEEK
De 24 Uur van Apeldoorn.
10 x 1 kilometer met 2 minuten pauze tussendoor in 80 - 85 % van het wedstrijdtempo.
De avond voor een wedstrijd ga ik altijd vroeg naar bed is een stelling die
voor mij niet waar is, want hoewel ik me dat altijd voor neem, komt er in de
praktijk maar weinig van terecht. Er is altijd wel wat.
<<TERUG
Joop Boogmansloop/Daventria Running Circuit (weg)
DEVENTER - Op zondag 23 maart 2003 ging de tweede wedstrijd van het Running
Circuit van start.
Het parcours van de 3 afstanden voerde de lopers in en rond Diepenveen, onder
ideale zonnige omstandigheden. De 10 EM (lang) werd gewonnen door Andre Nije
Bijvank (1.02.26).
Op de middenafstand 8 km streden Koen van Bremen en John Blankhorst om de winst.
Uiteindelijk won laatstgenoemde met een nipte voorsprong van 3 seconden.
Seb Wiggemans won de korte afstand (1,5 km) in 3.28. Zeven seconden later finishte
Elle Marissink als eerste meisje.
Baanseizoen van start
DEVENTER - De tweede baanwedstrijd van dit jaar, weer bij Daventria. De derde
wedstrijd van het Running Circuit werd 6 april onder redelijke omstandigheden
gelopen. Er waren geen verrassingen in de uitslagen. De uitslagen zijn te vinden
op www.tref.nl/deventer/avdaventria.
Daventria Running Ciruit (Cross)
SCHALKHAAR - Tonny Stouten boekte 2 zeges in het Running Circuit. De atleet
won de cross over de 4,9 km in 17.29. Na zijn finish startte hij ook op de langste
afstand (9,7 km) en was opnieuw de snelste. Seb Wiggemans won de afstand over
1 km.
Uitslagen: 1000 m: 1. Seb Wiggemans 3.28; 2. Tye ten Den 3.33; 3. Ellen Marissink
3.35. 4,9 km: 1. Tonny Stouten 17.29; 2. Koen van Bremen 17.42; 3. Paul Valk
17.56. 9.7 km: 1. Tonny Stouten 35.00; 2. Dirk Hoekman 35.27, 3. Hans Bosman
36.20.
Eerste medaillewedstrijd
DEVENTER - Op zaterdag 29 maart 2003 werd de eerste medaillewedstrijd van dit
jaar georganiseerd door AV Daventria. De jeugdige atleten konden zich weer op
de baan na het winterseizoen - meten met de atleten van AV'34 uit Apeldoorn,
Hanzesport uit Zutphen en CIKO 66 uit Arnhem. De opkomst was groot en hoewel
het wat minder zonnig was dan in de vorige dagen, waren de omstandigheden goed.
Alle uitslagen van deze medaillewedstrijd zijn opgenomen op de website van Daventria
Wedstrijdatleten zijn prestatiegericht. Iedere atleet stelt bewust of onbewust bepaalde doelen op. Het bereiken van dit doel zal voor iedere atleet tot genoegdoening leiden. Op welk niveau dan ook. Daar doe je het per slot van rekening voor…
Veel wetenschappers houden zich bezig met de vraag tot welke prestaties de
mens maximaal in staat is. Zo publiceerden Péronnet en Thibault in 1989
een onderzoek op basis van de wereldrecords van 1987. Wiskundige berekeningen,
gecombineerd met correcties voor de voortschrijdende techniek en de beperkte
fysiologische mogelijkheden van het menselijk lichaam leidden tot indrukwekkende
prognoses voor de komende eeuw. Opvallend is dat anno 2002 de vergelijking van
de huidige wereldrecords met deze prognose redelijk opgaat. In ieder geval voor
de mannen. Zo voorspelden de twee Canadezen voor de 100 meter een tijd van 9.74
en voor de marathon 2.05. Voor wat betreft de vrouwelijke records gingen ze
vaker de mist in. De reden hiervoor is wellicht dat ten tijde van het onderzoek
nog weinig aan dopingonderzoek werd gedaan. Dit, in combinatie met het feit
dat vrouwen relatief veel baat hebben bij gebruik van anabolen steroïden,
leidt tot de conclusie dat veel wereldrecords, daterend uit die tijd, op z’n
minst onder verdachte omstandigheden tot stand zijn gekomen. Die vlieger gaat
natuurlijk ook op bij de mannen: denk aan de wereldrecords kogel en discuswerpen.
Het positieve effect van anabolen steroïden is echter geringer dan bij
vrouwelijke atleten. Menig onderzoeker voorspelde in de jaren ’80 nog
een geleidelijke inhaalslag in de prestaties van de vrouwen ten opzichte van
de mannen…
In dit licht is het interessant dat recentelijk Paula Radcliff het wereldrecord
marathon bij de vrouwen uitzonderlijk verbeterde tot 2.15, en hierbij de prognose
van de onderzoekers in één keer juist maakte. Voor 2028 voorspelde
Péronnet en Thibault een tijd van 2.12.20: de vrouwen hebben dus nog
pak en beet 25 jaar om zo’n drie minuten sneller te lopen…
<<TERUG