DAVENTRIAAN 2004, AFLEVERING 3

INHOUDSOPGAVE

1. Van de voorzitter
2. Overpeinzingen
3. Wedstrijdkrant
4. Clubkampioenschappen 2004
5. Het clublied van Daventria
6. Uut d'olde deuze; Daventria 1906-1956
7. RAC: Hennie Lindt loopt Big Apple in 2005
8. Uitgelicht
9. Zesde plaats C-junioren in Assen
10. ...

1. VAN DE VOORZITTER

Geachte leden, jeugdleden, trainers, ouders/verzorgers van jeugdleden, oud-leden, donateurs, vrijwilligers, sponsoren en alle anderen die AV Daventria 1906 een warm hart toedragen,

Met gemengde gevoelens richt ik voor de laatste keer als voorzitter van AV Daventria 1906 het woord tot u onder het kopje “Van de voorzitter”. Verderop in deze editie van de Daventriaan en ook op de website (www.avdaventria.nl) kunt u in de uitnodiging voor de Algemene Ledenvergadering op woensdag 15 december a.s. lezen dat ik aftreed als voorzitter en niet-herkiesbaar ben.

De reden hiervoor is dat ik benaderd ben door de huidige “bondscoach” voor het ultralopen in Nederland (lees: de KNAU) om hem met ingang van 1 januari 2005 op te volgen. Nadat de atletencommissie een positief advies had gegeven over mijn benoeming heb ik “ja” gezegd op het verzoek. Ik voel me vereerd dat ik deze functie mag gaan uitvoeren en het is met buitengewoon veel plezier en ambitie dat ik vanaf 1 januari aan de slag ga om het ultralopen in Nederland naar een nog hoger niveau te tillen.

Ruim zes jaar heb ik de voorzittershamer van AV Daventria 1906 gehanteerd en dat waren over het algemeen zeer roerige jaren. Toen Ton Wellenberg mij destijds benaderde met de vraag of ik eventueel voorzitter wilde worden had de vereniging te maken met een stagnerend ledenaantal en de financiële positie was beslist niet rooskleurig. Dit laatste had vooral te maken met het snel oplopende tekort van de Omnisportvereniging Daventria. De daaropvolgende fusie van de v.v. Daventria met Roda en het ontbinden van de O.S.V. Daventria had veel voeten in de aarde en vormde een bedreiging voor de ambities van onze vereniging. Nadat het clubhuis en de kleedkamers door de gemeente Deventer waren overgenomen, de tekorten weggewerkt en de middelen waren verdeeld bleef de atletiekvereniging eigenlijk met weinig achter.

Al gauw ontstonden de plannen voor een eigen clubgebouw, een doelstelling die vooral gerealiseerd moest worden om het clubgevoel te verhogen en het “eigen” gezicht van onze club te behouden. Deze doelstelling resulteerde in veel en soms hele moeilijke gesprekken met medewerkers van de gemeente Deventer vooral om de financiële middelen te verkrijgen om het clubgebouw te kunnen realiseren. Toen die benodigde toezeggingen er waren, volgden er vele gesprekken met de aannemer en diverse geldverstrekkers om e.e.a. op papier te krijgen. Al die gesprekken hebben er toe geleid dat op 19 maart 2004 de eerste steen gelegd kon worden van ons nieuwe domein en dat burgemeester Van Lidth de Jeude tijdens de clubkampioenschappen op 3 oktober 2004 de officiële opening van een mijn inziens prachtig gebouw kon verrichten.

Een derde historische gebeurtenis vond ik de verandering van de naam van AV Daventria in AV Daventria 1906 om het komende 100-jarig bestaan te benadrukken. Daventria is een vereniging met een fantastische geschiedenis, een geschiedenis waar we als vereniging trots op mogen zijn, waar we af en toe bij stil mogen staan, maar die vooral een leidraad moet zijn voor ontwikkeling en prestaties in de toekomst.

Het besturen en aansturen van een vereniging is lastig en gaat met vallen en opstaan. Van groot belang echter is het besef dat het allemaal vrijwilligerswerk is en dat iedereen de beste intenties heeft ten aanzien van de vereniging. Daar hoort kritiek bij, maar ook aanmoedigingen zijn soms leuk. Daar gaat het tenslotte om: het moet vooral leuk zijn en blijven om dingen te doen voor de club. Als er grote veranderingen plaatsvinden, vinden er ook confrontaties van meningen plaats. En met dat laatste kreeg ik in toenemende mate problemen, tot ik de laatste tijd een zekere “bestuursmoeheid” bij mezelf constateerde. En dan is het tijd om op te stappen.

AV Daventria 1906 neemt een belangrijke plaats in mijn hart in. Ik houd van (hard)lopen en atletiek en vind het in toenemende mate ook vooral leuk om dat samen met anderen te doen. Deze club heeft al bijna 100 jaar een functie in de Deventer sportwereld en zal dat ook zeker blijven behouden. Voor mezelf heb ik op één na alle doelstellingen gerealiseerd die ik ook graag wilde realiseren voor deze club. Het clubhuis is (nagenoeg) klaar, de club is financieel gezond, de baan is geheel gerenoveerd, er zijn allerlei Daventrianen bezig met het volgen van trainerscursussen zodat we kunnen voorzien in kwalitatief goede trainers en tenslotte het allerbelangrijkste: het ledenaantal is sterk groeiend en ik zal het bestuur verlaten met het hoogste ledenaantal van de afgelopen tien jaar. Voorwaar, een prachtig uitgangspunt voor de toekomst.

Ik dank iedereen op wiens steun en inzet ik de afgelopen jaren heb mogen vertrouwen en ik wens het nieuwe bestuur en de vereniging heel veel succes.

Voor de laatste keer wens ik u vanaf deze plek allemaal vele gezonde en sportieve kilometers toe.

Met vriendelijke groet,
Ed van Beek

<< terug

2. OVERPEINZINGEN

<< terug

3. WEDSTRIJDKRANT

<< terug

4. CLUBKAMPIOENSCHAPPEN 2004

Fraai herfstweer bij de clubkampioenschappen

Op zondag 3 oktober 2004 werden op het Daventria-terrein de clubkampioenschappen gehouden. Een fraaie nazomerse dag stond borg voor een mooie wedstrijddag. De opkomst van Daventria-atleten en ook de publieke belangstelling van o.a. de ouders en grootouders van de jongste atleten was groot.
De atleten streden per categorie in een meerkamp om het clubkampioenschap van Daventria in 2004 .

‘s Morgens werden voornamelijk de sprintnummers gehouden, daarna volgden de technische onderdelen, o.a. hoogspringen en speer- of balwerpen. Als laatste discipline werden de middenafstand loopwedstrijden gehouden. Tussen het ochtend– en middagprogramma voor de meerkampers, werden de individuele afstandswedstrijden op de 3 en 5 km gehouden. Aan het eind van de wedstrijddag kon de wedstrijdcommisie de eindstand opmaken aan de hand van de eindresultaten.

Clubrecords

Er werd door de atleten bij de diverse onderdelen onderling felle strijd geleverd om de punten en het resultaat. Bij de jeugd resulteerde dit dat een aantal clubrecords op deze dag werden verbeterd.Gijs Langkamp (jongens pup. C) vestigde een nieuw clubrecord bij het verspringen met een afstand van 3.51 meter. Bij de jongens pupillen A verbeterde Remco Bos bij het hoogspringen, met een sprong van 1.45 meter, zijn eigen record dat stond op 1.40 m.

Denise van Herp, die het clubrecord op de 1000 meter bij de meisjes pupillen A in Almelo op 18 september 2004 met een tijd van 3.30.4 minuten had gevestigd, zag nu dat Winne Vos onder deze tijd dook. Winne Vos liep de 1000 m in 3.29.2 minuten en daarmee verbeterde zij het oude record met iets meer dan een seconde!

Simone Emens (meisjes D) op de 600 meter en Seb Wiggemans (jongens D) op de 1000 meter lieten er geen twijfel over, dat zij op de middenafstandloopnummers de aanstormende talenten zijn, waarvan nog veel verwacht kan worden. Seb Wiggemans verbeterde alweer eens het clubrecord op de 1000 m.

Opening clubhuis

Eindelijk was het dan zover. Burgemeester James van Lidth de Jeude verrichtte aan het eind van de middag onder grote publieke belangstelling de officiële openingshandeling van het nieuwe clubhuis. Na de opening werden de winnaars bekendgemaakt en in het zonnetje gezet. De jeugdatleten kregen na afloop ook een diploma met de behaalde prestaties. Voorzitter Ed van Beek dankte de vrijwilligers, de jury, trainers, atleten, oud-leden en de gemeente Deventer voor deze succesvolle dag. Het seniorenconvent van Daventria blies het clublied van Daventria weer nieuw leven in door het lied te zingen (zie op de volgende bladzijde voor de tekst van het clubblied, red.).

De feestelijkheden werden verder voortgezet onder het genot van een hapje en een drankje.

Clubkampioenen van 2004

Meerkamp
Gijs Langkamp; Esmee Endeveld; Geerten Koers; Janneke van Raan; Remco Bos; Winne Vos; Sander Gelissen; Simone Emens; Koen Hobelman; Stephanie Wittenberg; Igor Brink; Lianne Ilsink; Jeroen Bos; Peter Vos; Marinus Jaspers; Lynette van Rooijen

Individuele nummers
5000 m: Paul Valk (vet.)
3000m: Alex van de Graaf (JB)

De volledige uitslag en foto's van het clubkampioenschap kan je elders op de website vinden.

<< terug

<<terug

6. UUT D'OLDE DEUZE

Daventria 1906-1956 - Vijftig jaar in vogelvlucht

1906 - Op 5 mei 1906 hield een groepje schooljongens een nieuw clubje ten doop onder de naam ‘A en VV Daventria’, waar naast voetbal ook aandacht werd besteed aan ‘atletiekbeoefening’.
Voor velen is zij in de loop der jaren een sieraad geworden, waaraan de meesten een aangename herinnering hebben behouden.

1907 - Een jaar na de oprichting konden wij op ons verzoek worden opgenomen in de Nederlandse Athletiek Unie en trokken de eerste atleten reeds buiten de stad om de naam van Deventer als sportstad te versterken, terwijl ze in dit jaar ter gelegenheid van Koninginnedag hun Daventria vertegenwoordigden in een optocht, waarin ze een tweede en een derde prijs verwierven. Het is logisch, dat in dit eerste jaar de successen van onze atleten dun waren gezaaid.

1908-1909 - In deze jaren werd de naam van Daventria in het gehele land gevestigd door de successen die onze atleten overal wisten te behalen. Eén der atleten werd in 1908 uitgezonden naar de Olympische Spelen in Londen. Gestimuleerd voor een in die tijd groot aantal leden—wij hadden in 1908 reeds 50 leden—legden wij alle eer in met de organisatie van nationale atletiekwedstrijden, waaraan destijds het puikje van de Nederlandse atleten deelnam. De atletiek stond in die dagen in de gunst van het publiek. In de grote centra was bij dergelijke wedstrijden een aantal van 10.000 toeschouwers geen uitzondering.

1912 - Aanvankelijk ondervond Daventria nogal wat concurrentie van UD, waarin klinkende namen als Petri en Grijsseels de boventoon voerden. Maar in 1912 werd de eerste nationale kampioen ‘afgeleverd’, bij acte van Van der Meer, die het hoogspringen won met 1.60 m.

1913-1914 - Ook in deze jaren waren er leden van Daventria, die het hoogste schavotje mochten beklimmen, waarvan de snelwandelaar Van Tongeren, de vermaardste is.1917 - Het terrein aan de Ossenweerd was praktisch slechts een paar maand per jaar beschikbaar, doordat het doorgaans overlast had van de stijging van het IJselwater. Daventria trok in het najaar van 1917 met heel haar hebben en houden naar een terrein in Borgele, toen nog Diepenveen, tussen de fabrieken van Stegeman en Auping.

1919 - Grootste dieptepunt in dit jaar toen onze vereniging bedreigd werd in haar bestaan en bijna was opgeheven. Gelukkig hebben op het laatste moment toch weer leden de schouders er onder gezet om de vereniging weer nieuw leven in te blazen.

Galerij der kampioenen tot 1956

Nederlandse kampioenen heren

1910 - J. v.d. Meer - Hoogspringen
1911 - H.J. v. Heerde - 5000 m
1912 - J. v.d. Meer - Hoogspringen
1912 - H.J. v. Heerde - 400 m
1913 - G.J. van Tongeren - 3500 m snelwandelen
1913 - J.J. Schiphorst - 110 m horden
1914 - J.J. Schiphorst - 110 m horden
1914 - G.J. van Tongeren - 10 km snelwandelen
1915 - G.J. van Tongeren - 3500 m snelwandelen
1915 - G.J. van Tongeren - 10 km snelwandelen
1917 - G.J. van Tongeren - 10 km snelwandelen

Nederlands B-kampioenen heren

1946 - H. Mulder - Polstokhoog
1953 - C. G. Renssen - Speerwerpen
1955 - A. Karenbeld - 200 m

Nederlands jeugdkampioenen

1942 - E. Vis - Speerwerpen (Jongens A)
1944 - H. Wijvekate - Kogelstoten (Jongens A)
1946 - H. Nijkamp - Verspringen (Jongens A)
1951 - A. Karenbeld - 300 meter (Jongens A)
1952 - M. v.d. Kraats - Hoogspringen (Meisjes A)
1952 - A. Karenbeld - 300 meter (Jongens A)

<<terug

7. RECREANTEN LOOPGROEP

Hennie Lindt loopt the Big Apple in 2005

Als je regelmatig in het clubhuis komt, zul je hem al wel hebben zien hangen, de oproep van Hennie Lindt de NY marathon als gesponsorde loop te volbrengen en zo via Lopen voor het Leven de Nederlandse Kankerbestrijding te steunen. Reden voor ons om eens een nader gesprekje met Hennie te voeren.

Waarom de marathon van New York ?
Een open-deur vraag om mee te beginnen natuurlijk, voor iedere (recreatieve) loper is de marathon van de Big Apple een 'ultimate goal'.
New York is de marathon der marathons, je moet hem eens in je leven gelopen hebben. En omdat het mijn laatste marathon wordt, wil ik hem daar lopen. Gewoon om de sfeer mee te maken, het ultieme sportgevoel om met zoveel mensen tegelijk daar te lopen. Vooral het publiek moet daar geweldig zijn. Ze zeggen ook dat je je naam op het shirt moet zetten en dan schreeuwen ze je de eindstreep over. Ook de dag daarop, als je met je medaille op straat loop, spreken ze je nog aan. Dat is toch geweldig, in Nederland zouden ze zeggen, doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Om dát mee te maken ga ik daarheen, dat is toch kicken !

Hoeveel marathons heb je al gelopen, en hoeveel daarvan waren sponsor-lopen ?
Ik heb twee marathons gelopen. Beide in Rotterdam. De eerste keer in 2000 en de tweede in 2002.
De eerste ging meteen al boven verwachting, onder de geplande tijd van vijf uur: 4:43:44. Alleen heb ik daar nog teveel gewandeld naar mijn zin.
De tweede keer stond qua voorbereiding helemaal niet onder zo’n goed gesternte. Het ene na het andere trainings-maatje viel uit. Wim (de Recht) zoals we allemaal weten wel heel dramatisch, en dus was het ook voor Elly (de Recht) over en uit. Gerrit (Hekkert) kon sneller dan gepland zijn tweede adoptiekind in China ophalen. Alleen Adje (Aad Paauwe) bleef over en gezamenlijk hebben we de marathon aangevat; en er kwam ook nog eens droomtijd uit. Zelfs onder de vier-en-een-half uur: 4:26:04 !!
Beide keren heb ik meegedaan met het aan de Rotterdamse marathon gekoppelde sponsorloop-stichting ‘Verkoop je Loop’. De eerste keer heb ik ruim 1100 gulden opgehaald voor de Kankerbestrijding. De tweede keer 1300 euro, voor de MLDS. De maag-lever-darm stichting,. omdat ik een dochter Kirsten heb, die een glutenvrij dieet heeft, en dat heeft te maken met aandoening van de dunne darm. En ik organiseer al 12 jaar de collecte in Deventer. Waarom geen geld ophalen voor het Goede Doel? Vooral als je gezondheid goed is, wat voor velen niet zo is. Daarom heb ik ook nu in mijn eentje een actie opgezet om weer geld op te halen voor het Goede Doel, de Kankerbestrijding.Hoeveel dollar ga je nu ophalen ? 1500 ?
Hoeveel is dat omgerekend in euro ? (red: 1300 euro). Het streven is 3000 euro.

Wat is jouw directe betrokkenheid met de kankerbestrijding ?
Misschien wel een vraag die een zeer emotionele lading heeft, maar die - vind ik - toch wel degelijk gesteld mag worden.
Omdat een receptioniste op mijn werk, in beide borsten borstkanker had. Inmiddels zijn die verwijderd en heeft zij al diverse chemo-kuren achter de rug. En ook omdat ik hetzelf heb gehad. Alleen heb ik veel geluk gehad, ik had een cyste in mijn buik, met kwaadaardige cellen. Een cyste is iets wat niet in je lijf thuis hoort en dus is dat verwijderd. Met succes, en daarom hoefde ik geen chemo-kuren en bestralingen. Daarom zet ik mij daar voor in, het is een verschrikkelijke ziekte, die je zomaar kan besluipen, en dat geld voor jong en oud! Ik kan sporten en zo op die manier geld inzamelen, wat een andere sporter misschien niet meer kan.
Hans, zoon Sven en dochter Kirsten staan hier ook achter en steunen mij hierin. Zonder hun hulp kan je het niet doen. Je bent vanaf volgend jaar april met de training bezig en veel weg. Daarom moet je het in overleg met hen doen!

Wat is Lopen voor het Leven ?
De stichting timmert niet grootscheeps aan de weg. Het bekendste is ze denk ik vooral door loper/cabaretier Dolf Jansen met zijn oranje haardos.
Ja, die sponsor-aktie doe ik in samenwerking met de stichting Lopen voor het Leven. Deze stichting werkt samen met het KWF, al het geld wat de hardlopers ophalen, wordt één keer in het jaar aan het KWF (Koninklijke Wilhelmina Fonds) overhandigd. Dolf Jansen, de bekende carbaretier is hier ambassadeur van. De stichting is zelf opgezet door een loper, die zijn beide ouders aan kanker heeft verloren. Het is een stichting die voornamelijk uit vrijwilligers bestaat.

Wat blijft er aan de strijkstok hangen ?
Een vraag die elk rechtgeaard Hollander stelt zeker na de affaire met de Hartstichting, die begin dit jaar niet echt positief in het nieuws kwam toen het vorstelijke salaris van zijn directeur bekend werd: specialist Volkert Manger Kats streek in deeltijd €170.000 plus extras op. Hoe zit dat met de directeur van het KWF ?
Bij mij blijft in ieder geval helemaal niets aan de strijkstok hangen, ik leg nu elke maand 100 euro opzij voor de reis- en verblijf-kosten. De stichting ‘Lopen voor het Leven’ is een vrijwilligerszaak, en hoeven geen kosten te maken aan medewerkers. Van de Nederlandse Kankerbestrijding weet het eerlijk gezegd niet.
Ik weet dat dat met de hartstichting is gebeurt, maar dat gebeurt nu echt niet overal. Waar werk wordt verzet, worden fouten gemaakt. Die natuurlijk gecorrigeerd moeten worden. Er blijft geld van de mensen nodig, voor onderzoek en vooruitgang!
(red: Het KWF had in 2003 zo’n honderd medewerkers in dienst; de kosten van de organisatie bedroeg 10% van het totaal (van €50 miljoen), de overige 90% gaat naar voornamelijk naar onderzoek en voorlichting, daarnaast naar opleiding en patienten-begeleiding; het (voltijd)maand-salaris van de directeur bedraagt zo’n €10.000 (plus lease-auto).

Hoe kunnen we jou sponsoren ?
Als je mij wilt sponseren kun je dat op verschillende manieren doen. Je kunt geld overmaken op gironr. 6800, van de stichting Lopen voor het leven, maar wel mijn naam vermelden !! Anders komt het bij al het andere geld terecht en niet bij mijn bijdrage voor de KWF. Of je kunt het geld op mijn girorekening 7337354 overmaken en dan maak ik hetzelf over naar de stichting. En als derde kun je bij mij een formulier ophalen en dat invullen, dan heb je zelf een bewijs en krijg ik ook een gedeelte. Op deze manier krijg ik geen geklets, dat mensen zeggen dat ik het in mijn eigen zak stop.

Heb je nog een specifieke voorbereiding ?
Voor elke marathon moet je eerst de nodige trainings-kilometers maken. Maar het lopen in New York is toch anders. Je hebt te maken met het tijdsverschil van de jet-lag, een gigantisch deelnemersveld en een ander klimaat.
Tot nu toe ga ik samen met Harry Olde Hanhof en Toos Minks, willen er meer mee dan horen wij het wel. Maar niet te lang wachten, want je moet zo vlug mogelijk inschrijven! Op 29 september komen wij samen om het een en ander door te nemen. De reis, trainingsplannen, en wat er nog meer bij komt kijken.
Door de verschillende bruggen (5) moet er zeker heuveltraining in komen. Maar daar komen wij samen met Marinus wel uit en het marathonschema van Wim de Recht, waar verschillende route's instaan. Oh, ja, Marinus geeft baantraining. Het vriendengroepje van de Donders (wij lopen op de donderdagavonden lange afstanden) gaat met mij meetrainen. Dus, you never walk along!

En heb je een zakjapannertje bij om de tussentijden te kunnen omrekenen ?
Die gekke Amerikanen moeten zonodig alles in mijlen uitdrukken, dus een twintig kilometer punt zul je er niet vinden.
Wat de mijlen betreft dat moeten wij dan maar uit het hoofd leren en anders, just ask for it!

Ga je nog wat bijzonders doen ?
De New York marathon staat bekend om zijn "weirdo's". Mensen die het hele traject achterstevoren lopen, mensen die onderweg trouwen, of verkleed zijn als Batman of Fred Flintstone, en zelfs lopers op klompen. Jij staat bekend als iemand die best te vinden is voor een geintje; heb jij nog contact gehad met de postbank voor het blauwe leeuwenpak ? Ben je in één keer uit de brand voor de sponsoring !
Nee, in New York ga ik niet iets aparts doen, wat oranje spulletjes gekocht en meer niet. Maar het is nog niet zo ver, dus we zien het wel tzt.

Welke tijd ga je lopen ?
Op zo'n vraag krijg je in eerste instantie altijd een antwoord met een aanzienlijke marge, maar diep in zijn/haar hart weet iedere loper toch verrassend precies wat zijn eindtijd zal worden.
Ik ga voor het uitlopen, ik heb verder echt geen flauw idee.
[na enig aandringen] Een tijd onder de vijf uur zou heel mooi zijn, want het is een stuk zwaarder dan Rotterdam! Of anders 6.00 uur, het gaat om het uitlopen. En om het een keer mee te maken, dat gebeurt maar één keer, denk ik.

Bang voor terroristische actie ?
Toen de eerste keer na 9-11 de marathon van New York werd verlopen was men behoorlijk bang voor een terroristische aanslag. Gaandeweg lijkt die angst te slijten, hoe zit dat voor jou persoonlijk? Heb je al een bodyguard ingehuurd ?
Jij vraagt of ik bang ben voor terroristische acties, natuurlijk is iedereen dat en ik ook. Maar dan kun je nergens meer heen en je kunt het toch niet ontlopen. Als het je overkomt is al erg genoeg! Een bodyguard zou heel erg leuk zijn, maar dan komt er niet zoveel van hardlopen. Vooral als hij er aantrekkelijk uit ziet. Dan ren ik achter hem aan, i.p.v. de route van de marathon. Net als die Keniaan in de Brusselse Marathon, die achter de motor aanliep en zo verkeerd liep. Via een vrijwilliger kwam hij toch over de finish, maar wel vanaf de andere kant. Gelukkig voor hem rekende de organisatie het goed en werd hij eerste. Dus voor mij geen bodyguard.

Start loopcursus bij Daventria

DEVENTER - Op zaterdagmorgen 18 september 2004 ging de loopcursus voor beginners weer van start op de atletiekbaan van Daventria. Op deze eerste cursusdag verschenen 62 lopers, die zich o.a. hadden aangemeld via de Stadskrant of de website.
Tot aan de Speculaaspoppenloop op 4 december 2004 wordt elke zaterdag ochtend de loopcursus gegeven van 10.00 uur tot 11.30 uur.Het streven is om de deelnemers geleidelijk te trainen naar een loopafstand van 5-6 kilometer. Verder zal er naast looptraining, ook aandacht besteed worden aan schoenen/kleding. Dit staat gepland op de derde of vierde cursusdag.

<<TERUG

8. UITGELICHT..... John Pelgröm

Dit keer in Uitgelicht, John Pelgröm onze penningmeester. Achter de schermen bewaakt John alle inkomsten en uitgaven van de vereniging. Maar daarnaast is hij ook actief lid.

Geboorteplaats: Voorst
Geboortedatum: 11 november 1961
Burgerlijke staat: Gehuwd
Lengte en gewicht: 1.88m, 74 kg
Beroep: Accountant-administratieconsulent
Opleiding: VWO, SPD, Opleiding accountancy
Hobby’s: Lopen, fietsen, motorrijden. De laatste jaren vooral lopen.
Favoriete eten: Ik lust van alles, Hollandse kost maar ook pasta's
Favoriete boek: Tolkien: In de ban van de ring
Favoriete LP of CD: Rush Moving pictures
Favoriete atletiekonderdeel: halve marathon
PR’s: 10 km 38.46; 10 mijl 1.03.47; 21,1 km 1.25.36; 42.195 km 3.03.35
Idool: Michael Schumacher - alleen jammer dat hij Duitser is
Trainers: Henk Mentink, Jan Strijker
Hoogtepunt: Marathon Berlijn 1999 met de wegatletiekgroep van Daventria en een persoonlijk record
Dieptepunt: Zou ik zo niet weten 
Toekomst en atletiek: AV Daventria 1906

Ik streef als penningmeester van Daventria, samen met de rest van het bestuur naar een financieel gezonde club en op atletiekgebied hoop ik nog vele jaren plezier aan het lopen te beleven.

<<TERUG

9. Zesde plaats C-junioren in Assen

(door Eddy van Voorst)

Op zaterdag 11 september 2004 werd in Assen de landelijke finale C-junioren gehouden. Voor het eerst in jaren was AV Daventria 1906 bij de junioren weer een keer vertegenwoordigd in een landelijke finale. Ditmaal was het de beurt aan de jongensploeg C-junioren om de eer van de Deventer club hoog te houden. Om deel te mogen nemen aan de landelijke finale voor de Tweede Divisie diende de ploeg de districtsfinale van de regio Oost te winnen dan wel landelijk gezien bij de beste zes ploegen met de meeste punten te behoren. Helaas moesten de atleten van Daventria in de districtsfinale in Enschede, de ploeg van CAV Climax nog voor zich dulden. Doch na veel rekenwerk werd duidelijk dat de ploeg zich, zij het met de hakken over de sloot, met een verschil van 17 punten als twaalfde had geplaatst voor de landelijke finale in Assen.

Vlaggenparade

Net als in Enschede werden de diverse deelnemende verenigingen door middel van een vlaggenparade aan het publiek voorgesteld. Onder begeleiding van het plaatselijke muziekkorps kwamen de verschillende verenigingen binnen op de atletiekbaan. Helaas moesten we het echter doen zonder de gebruikelijke majorettes. In tegenstelling tot de wedstrijd in Enschede beschikte de ploeg van Daventria over een clubvlag waar men zich wel mee durfde te vertonen. Je kon dus al spreken van een betere start.

Ook was het zeer prettig om te zien dat de publieke belangstelling uit Deventer en omstreken groot was. Veel ouders hadden de gelegenheid aangegrepen om hun zoon bij te staan bij zijn verrichtingen. Leuk was het om te zien dat de beide ploegleiders bij de verschillende onderdelen werden bijgestaan door een aantal andere jeugd(assistent)trainers. Vanuit het bestuur was Peter Bakker al zeer vroeg aanwezig om de atleten een hart onder de riem te steken. Hij vertrok tegen de middag naar Winschoten waar onze voorzitter deel zou nemen aan een wedstrijd over 100 kilometer.

Estafette

Op de trainingen bleek dat de estafette een belangrijk onderdeel kan zijn waar veel punten te verdienen waren. Ondanks de spanningen die dit keer bij alle atleten van Daventria voelbaar waren, wisten de vier snelste Daventria-atleten de vier maal honderd in een zeer acceptabele tijd van 49,2 seconde af te leggen. Dat dit onderdeel door scherpere wissels sneller kan, waren de heren zich wel bewust, nu diverse atleten kenbaar hebben gemaakt om tijdens de clubkampioenschappen op 2 oktober 2004 een aanval te willen doen op het clubrecord.

Tijdens de estafetteperikelen diende Vincent zijn onderdeel, het speerwerpen, af te werken. Ondanks een redelijke stevige tegenwind wist Vincent de speer redelijk in de buurt van zijn persoonlijke record te werpen. Maar zowel vader als zoon waren niet geheel tevreden met het behaalde resultaat. Maar gelet op de omstandigheden mogen de beide heren zeker niet ontevreden zijn met behaalde (eind)resultaat.

Op het onderdeel kogel en discus wist Kasper zich te scharen bij de beste atleten van de dag. Met een afstand van 31,85 meter wist hij op het onderdeel discus een vijfde en met een afstand van 12,02 meter op het onderdeel kogel zijn persoonlijke record met bijna een meter te verbeteren en daarmee een vierde plaats te behalen.

Horden

Koen Hobelman had zijn persoonlijke record op de 100 meter horden reeds een week eerder bij een wedstrijd in Apeldoorn een behoorlijk stuk scherper gesteld. Ondanks opspelende (rug)klachten wist hij zijn serie winnend af te sluiten. Dit leverde Koen een vijfde plaats op in het totale deelnemersveld op het betreffende onderdeel. In tegenstelling tot de wedstrijd in Enschede nam Koen ditmaal niet deel aan de 800 meter maar aan het onderdeel verspringen. Ook het verspringen lijkt hem redelijk goed af te gaan. Slechts vier atleten kwamen verder dan de 5 meter en 6 centimeter die Koen wist te overbruggen.

Hoog

Het hoogspringen werd opnieuw overgelaten aan Haico die ook ditmaal, ondanks een grotere publieke belangstelling dan in Enschede, een puike prestatie wist neer te zetten met een hoogte van 1.70 meter. Slechts drie atleten wisten over de hoogte van 1.75 meter te springen.

Middenafstand

Een van de troeven die ditmaal werd ingezet was Seb Wiggemans (junior D) op de slopende 800 meter. Samen met Tom van Elst wist hij een goede race te lopen. Tom fungeerde in deze als springplank voor de D-junior, die een tijd wist neer te zetten van 2 minuten en 14 seconden. Hiermee behaalde hij een uitstekende zesde plaats in een deelnemersveld van 18 atleten die allen enkele jaren ouder waren. Tom liep zich in de eerste 400 meter helemaal leeg waardoor hij na 800 meter genoegen moest nemen met een tijd van 2 minuten en 26 seconden. Maar duidelijk was dat Tom in deze race alles had gegeven om als een soort haas voor Seb te kunnen fungeren, wat in mijn ogen toch zeker beschouwd mag worden als een goede teamspirit.

Sprint

In de afsluitende 100 meter moesten Douwe en Maarten het opnemen tegen 17 andere atleten. Al direct in de eerste serie moesten de beide atleten van Daventria aan de bak. Ondanks een hapering bij de start kon Maarten een redelijke goede tijd neerzetten van 12,86 seconden. Duidelijk was dat Maarten niet tevreden was over de startster die redelijk lang wachtte met het startschot. Volgens Maarten was er sprake van een valse start maar desondanks werden de atleten niet teruggefloten/geschoten. In dezelfde serie wist Douwe zijn afstand af te leggen in 13,85 seconden.

Eindklassement

Pas tijdens het bekendmaken van de klasseringen werd duidelijk dat de ploeg een prestatie van wereldformaat had geleverd, want in het geweld van de grote verenigingen uit het westen en het zuiden van het land wist de Daventria-ploeg zich goed staande te houden. Boven verwachting wisten de atleten de twaalfde plaats te verbeteren en uiteindelijk een geweldige zesde plaats in de wacht te slepen. Bij de bekendmaking van deze klassering werd er zowel door de atleten als de beide ploegleiders vol ongeloof gereageerd. Met recht kunnen deze atleten trots zijn op wat ze gezamenlijk hebben gepresteerd. Ik mag daarbij uiteraard niet voorbij gaan aan de overige jongens C-junioren die tijdens de wedstrijden in Deventer en Ede deelnamen. Ook de publieke belangstelling van ouders en natuurlijk Fons hebben de atleten zeker goed gedaan. Het enige wat ik naast mijn trots er nog aan toe wil voegen is het feit dat ik hoop dat deze lichting behouden kan en zal blijven voor de vereniging.

<<TERUG