|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
| INGEZONDEN ARTIKELEN | 2010-03-01
NK-junioren: 2x zilver voor Daventria
Ingezonden door Michel Knobbe
APELDOORN, zaterdag 27 februari, dag 1 - Als slotstuk op het lange indoorseizoen 2010, het Nederlands kampioenschap voor junioren in Apeldoorn. Daventria is vertegenwoordigd met 7 deelnemers.
Eefje Boons en Winne Vos bijten het spits af op de 60 m in de categorie MB. Winne verbetert direct in de eerste serie haar pr van 8.20 sec. naar 8.09 sec. en plaatste zich direct voor de halve finale. Eefje komt slecht haar startblok uit en loopt een teleurstellende 8.26 sec., maar plaatst zich wel voor de halve finale.
Ondertussen is Denise van Herp begonnen bij het kogelstoten. Nu liep de wedstrijd niet helemaal naar wens, maar met 14.26 m weet zij zich wel een zilveren medaille toe te eigenen. Door de langdurige blessure aan haar knie is haar deelname beperkt gebleven tot het kogelstoten. Met de blessure lijkt het nu de goede kant op te gaan, dus hopelijk gaan we met het outdoorseizoen voor de boeg weer veel meer van deze dame horen.
Thijs Koers is dan aan de beurt op de 60 m in de categorie JB. Na een teleurstellend debuut, het afgelopen jaar buiten op een NK, is het nu voor hem vooral de bedoeling om goede resultaten op dit NK Indoor neer te zetten. Met 7.66 sec. loopt hij 0.13 sec. van zijn pr af en plaatst zich als laatste tijdsnelste voor de halve finale.
Met wat uitloop van het programma is het dan in de laatste serie 400 m de beurt aan Remco Bos en Thijs om zich te plaatsen voor de halve finales. Remco wint deze serie en plaatst zich in een dik pr rechtstreeks voor deze halve finale (52.94 sec. was 53.63 sec.). Thijs benadert zijn pr en plaatst zich wederom als laatste tijdsnelste voor de halve finale.
Om 14.40 u startten de halve finales 60 m meisjes B en het kogelstoten met Roy Spijkerman bij de jongens A.
Eefje had wat goed te maken en loopt een pr 8.11 sec. (was 8.13 sec.) en Winne liep na een matige start naar een tijd van 8.12 sec. Beide dames misten hiermee op een haar na de finale.
Roy stoot zich in zijn derde poging naar het podium en pakt het zilver op dit onderdeel.
Thijs loopt ondertussen zijn halve finale 60 m vlak na de 400 m en loopt een verdienstelijke 7.71 sec.
Aan het einde van de dag moet Winne nog aan de bak bij het hoogspringen. Zij springt een beste seizoensprestatie, 1.60 m en eindigt hiermee op een tiende plaats.
Als slotstuk van de zaterdag moeten Thijs en Remco aan de bak voor hun halve finale 400 m. Voor Thijs is het te zwaar en hij komt in zijn tweede rondje tekort en laat het lopen. Remco gaat er vol in en plaatst zich met 53.54 sec. voor de finale van zondag.
Zondag, 28 februari, dag 2
Na de succesvolle dag van zaterdag konden de atleten relatief uitslapen, wat vooral Winne goed stemde. Om 13 u start ze met het verspringen. Het was voor haar even lastig, want tegelijkertijd stond ook de serie 60 m horden te wachten, waar ze zeer gebrand op was om een pr te lopen. Haar eerste sprong ver is ongeldig, maar ziet er wel heel goed uit. Direct door voorbereiden op de 60 m horden en ze loopt een vet pr (was 9.42 sec. en nu 9.15 sec.). Op vierhonderdste van een seconde mist ze de finale.
Eefje loopt in de snelste serie een tijd van 9.51 sec., haar tweede tijd ooit. Juliëtte Dekkers valt wat tegen en loopt 10.01 sec. Winne gaat ondertussen door met het verspringen. Haar tweede poging is direct na haar horderace en ze komt niet uit en springt ongeldig. In haar derde poging toont ze haar klasse, springt 5.11 m en plaatst zich voor de finale van het verspringen. In haar vijfde poging springt ze een pr: 5.23 m. en wordt zesde.
Dan moet Remco nog twee keer aan de bak. Op de serie 60 m horden loopt hij een verdienstelijke 9.14 sec. Vervolgens moet hij een paar uur wachten op zijn finale 400 m. Nu moet u weten dat Remco ruim een jaar uit de running is geweest door de ziekte van Lyme en dat hij pas vanaf september weer in training is. Dat was terug te zien in de finale van de 400 m, de koek was op. Hij doet zijn best, maar komt niet verder dan een zesde plaats in een tijd van 55.11 sec. Al met al kan Remco tevreden terugkijken op dit NK en is hij verder terug dan verwacht.
Over de hele linie ben ik als trainer erg tevreden over dit NK. De meesten hebben hun beste prestaties op dit NK laten zien en dat is toch waar het om gaat in de sport.
We gaan nu weer even vol in training en medio april beginnen de buitenwedstrijden weer. Het laatste weekend van maart gaan we met de meerkampgroep op trainingsweekend in Vierhouten.
Tot zover, Michel Knobbe
Trainer meerkampgroep
AV Daventria 1906
Uitslagen
| |
2010-02-03
Meerkampgroep op dreef in het Omnisport
Ingezonden door Michel Knobbe
Na drie weken van lange autoritten naar Dortmund, Groningen en nog een keer Dortmund was het nu lekker dichtbij, net over de IJssel in Apeldoorn, op zaterdag en zondag 30/31 januari 2010.
Janneke van Raan bijt de spits af op de 80 m horden bij de MB (= nog MC). Zij schaaft direct wat van haar PR af (was 9.89 sec. en liep nu 9.70 sec.). Eefje Boons kon het weer niet laten om haar PR nogmaals te verbeteren en verpulverde haar oude tijd (was 9.76 sec. en liep nu 9.38 sec.). Juliëtte Dekkers liep in dezelfde race niet helemaal lekker en kwam slechts tot 10.24 sec.
Wanneer alle tijden duidelijk zijn is het even spannend of Eefje nu wel of niet in de finale zit, want een ander meisje had dezelfde tijd gelopen. Uiteindelijk trekt Eefje aan het langste eind en mag later op de dag de finale lopen.
Voor degene die deze stukjes regelmatig leest zal de naam van Winne Vos missen. Helaas is zij donderdag voor deze wedstrijd op weg naar de training gevallen met haar fiets op het gladde wegdek en moest daarom deze wedstrijd voorbij laten gaan.
Terwijl deze meiden over de horden aan het scheuren waren stootte Davy Spijkerman de kogel naar een knappe 10.23 m. Zijn grotere broer Roy Spijkerman was daarna aan de beurt en won het kogelstoten bij de A-junioren met een dik nieuw PR en clubrecord (was 15.05 m en nu 15.56 m).
Remco Bos heeft zijn eerste ervaring opgedaan met de nieuwe startregel; en na een valse start kon hij zijn spikes weer uit doen.
Bij het kogelstoten voor de MB was de winst er weer voor Denise van Herp met een worp van 14.32 m. Later op de dag wint ze ook het kogelstoten bij de MA met een winnende worp van 12.49 m, wat tevens ook een nieuw PR en clubrecord is bij de MA.
Bij de MB is inmiddels de 60 m van start gegaan. Eefje loopt een knappe 8.19 sec na een matige start en Janneke van Raan is te snel weg en daardoor gediskwalificeerd.
Dan heeft Eefje nog haar finale 60 m horden. Daar loopt ze een knappe 9.51 sec., maar voor de verandering eens niet een PR.
Bij de jongens is er dan de strijd op de 400 m tussen Thijs Koers en Remco Bos. Remco had nog wat goed te maken vond hij zelf door de valse start op de horden en deed dat prima met een nieuw PR van 53.63 sec (was 54.35 sec.). Thijs bleef daar heel kort achter en verbeterde zijn indoor PR met driehonderdste (was 53.73 sec. naar 53.70 sec).
De volgende dag tijdens de enerverende meerkamp interland mocht Shehrazade de Zwager nog aan de bak. Ze was de week ervoor wat grieperig geweest en had daarom verstek laten gaan op de 800 m. Bij het verspringen klopte haar aanloop volledig niet en kwam tot een tegenvallende 3.49 m met een afzet van meer dan een meter voor de balk.
Na een lang en inspirerend weekeind kan ik weer op mijn fietsje naar huis.
Op naar de komende NK"s.
Aankomend weekeind het NK-senioren met o.a. Denise van Herp. Het weekeind van 20 en 21 februari het NK Meerkamp en het laatste weekeind van februari het NK junioren met een grote deelname van de meerkampgroep.
Tot zover, Michel Knobbe
| |
2010-01-29
Trainingsweekend 2010 AV Daventria Wegatleten
Ingezonden door Thijs van Beckhoven
In het weekend van 23 en 24 januari was het weer zover, het trainingsweekend van de wegatleten van AV Daventria, een driedaagse sportieve en gezellige bijeenkomst van Daventrianen, perfect georganiseerd door onze zeer gewaardeerde trainer Ed van Beek.
De donderdag vooraf aan het weekend was het al verdacht rustig op de training, niet alleen de kou weerhield de mensen van de training, maar ook de vooruitzichten aan het weekend maakte de meeste wat voorzichtig. Drie dagen achter elkaar trainen is al veel. Anderen maakten er juist een 4-daagse trainingsweekend van en gingen ook op donderdag al vol aan de bak.
Vrijdagmiddag druppelden de meeste bikkels rond 4 uur bij de Stayokay in Apeldoorn binnen, volgeladen met tassen met schoenen, kledingsetjes en veel eten (en drinken). We hadden namelijk heel wat voor de boeg. Na installatie op de kamers (associaties met oude jeugdkampen kwamen boven drijven!) was het tijd voor het eerste loopje. Mooi rustig tempo door de Apeldoornse bossen, anderhalf uur lopen en glibberen over ijs en sneeuw. Herinneringen aan "De uitdaging" van 1 jaar geleden kwamen natuurlijk als vanzelf bovendrijven.
’s Avonds lekker pasta eten, wat drinken aan de bar, gezellig kletsen met bekende en minder bekende loopmaatjes. Praten natuurlijk over hardlopen, maar ook over allerlei andere zaken die ons bezighouden.
Zaterdags was de dag van de drie trainingen. Goed eten dus direct al vroeg in de ochtend en om half al weg voor de eerste training.
Hard bikkelen op de heuvels van het Apeldoornse bos, bekeken door tientallen trimmers, kinderen en Nordic wandelaars. Het was ook mooi om te zien: van twee kanten een heuvel opstormen naar Ed, die daar naar 2 kanten stond te kijken en die zijn mannen en vrouwen opzweepte om toch vooral telkens volle bak tot helemaal de top te gaan.
Na een korte rust in de Stayokay en een lekkere lunch tijd voor de 2e training. Herstelloop in rustig tempo. Hierdoor kon er weer gezellig gekletst worden en de spieren een beetje tot herstel komen. Tijd voor een fotostop bij "Bokito" voor Apenheul was er bij deze training wel. En we werden natuurlijk steeds nieuwsgieriger naar de 3e training in Omnisport: hoe zou dat gaan, wat zouden we gaan doen, hoe zeer zou het gaan doen enzovoorts.
Antwoorden op die vragen kregen we een paar uurtjes later: Na een zorgvuldige lange warming-up in de catacomben van Omnisport mochten we het indoor-atletiek-terrein betreden. Iedereen in Daventria-tenue, voor de afwisseling eindelijk weer in korte broek!
 
Eerst nog even op de 60 meterbaan de spieren opwarmen, daarna 12 maal een 400 meter (dus 2 rondjes) op de baan. Smalle baan, die in de bochten schuin liep. Maar dat was gelijk een van de mooie dingen: halverwege de bocht een stukje omhoog lopen en dan bij het verlaten van de bocht naar beneden storten en daardoor snelheid vergroten en doorscheuren naar de volgende bocht. Gewoon keigaaf!
Na de training had Ed nog een fijne verassing: we mochten nog een keer, maar nu in wedstrijdvorm, volle bak. Verdeeld in wat logische groepen. Hoewel de meeste al flink in het zuur zaten door de voorgaande rondes, werden het toch geweldige wedstrijdjes waar de pr’s werden verbroken en imposante sprints werden getrokken ! De strijd tussen Stefan en Johan werd een legendarische titanenstrijd die pas in de laatste bocht met mega-krachtinspanning werd beslecht in het voordeel van Stefan. Bjorn liet zien in een volgende race dat hij als een duveltje te voorschijn kon komen en de rest van het veld tot toeschouwers reduceerde…
Een zeer bijzondere memorabele training!
Na deze drie trainingen was het tijd voor ontspanning. Lekker eten, Ed nog even in het zeerverdiende spotlight gezet, gezellig bij elkaar zijn, wat drinken aan de bar, die plots werd omgetoverd tot een heuse disco inclusief spiegellamp, zeepbellen en dansmuziek uit onze jongere jaren. En hoewel de trainingen toch ook wel gevoeld werden, bleken sommige (ook onverwachte!) benen nog zeer dansbaar.
Zondagochtend, tijd voor de laatste training. Een lange duurloop van 18 of 27 kilometer. Niet te hard, wel soms op 5 centimeter verse maagdelijke sneeuw, alleen nog maar belopen door zwijntjes, herten en konijnen. Hoe mooi kan een route door het bos zijn!
En op de Amersfoortseweg weer richting Apeldoorn sloeg de runners high toe: een mooie cadans, goed stevig tempo, gave loopmaten, lichte sneeuwval, het lijf topfit haast zwevend over het pad, omhoog de heuvel op, omlaag nog makkelijker, eensgezind een echt "geluksmoment"!
Na terugkomst was er nog een heerlijke lunch, een mooie speech van onze voorzitter Anton, en daarna was het toch echt voorbij. Terug naar huis, vol nieuwe loopherinneringen, voldaan, de spieren voelend. Een mooi weekend waarin grenzen zijn verkend, vriendschappen versterkt en veel plezier is gemaakt met de hele Daventria-groep.
Op naar de komende wedstrijden!
| |
2010-01-26
Eefje Boons verbetert wederom haar persoonlijke records op de 60 m en 60 mH
Ingezonden door Michel Knobbe
DORTMUND, 24 januari - De meerkampgroep had vandaag alweer de derde indoorwedstrijd.
Eefje Boons, Winne Vos, Shehrazade de Zwager, Brian Rispens, Thijs Koers en Jelle Mensink startten hun dag met de 60m.
Voor Shehrazade was dit helaas een heel kort optreden, want na een valse start was zij uit de wedstrijd. Jelle was een fractie langzamer dan twee weken geleden en strandde in de series.
Eefje, Winne, Brian en Thijs waren snel genoeg om deel te kunnen nemen aan de halve finales. Thijs won zelfs zijn serie met overmacht en Eefje was Winne wederom te snel af. Brian verbaasde iedereen inclusief zichzelf met een goede tijd en een ronde verder.
In de halve finale verbeterde Eefje voor de derde achtereenvolgende week haar pr (8.13 sec) en ging naar de finale. Winne miste deze finale net als twee weken geleden op een honderdste van een seconde. Brian en Thijs moesten iets toegeven op hun tijd uit de series en strandden met opgeheven hoofd in de halve finales.
Intussen had Thijs ook nog even een 400 m in een nieuw pr gelopen en pakte hiermee ook de winst: 53.49 sec. om 53.71 sec., op de buitenbaan gelopen, dat met de wetenschap dat je indoor in het nadeel bent, omdat je meer bochten moet lopen.
Sophie de Vries Robbé, Anne Koot en Winne vertegenwoordigden Daventria op het onderdeel hoogspringen. Anne heeft na haar geweldige seizoensopening een lichte vormcrisis en miste haar aanvangshoogte. Sophie had vooraf veel vertrouwen in het hoogspringen, omdat het met de trainingen in het Omnisport heel goed ging, maar bleef nu steken op 1.45 m. Winne was wat aan het stoeien met haar aanloop en verbeterde zich ten opzichte van twee weken geleden naar 1.58 m. Maar gezien haar sprongen die wel goed gingen had dit ook tien centimeter hoger kunnen zijn. Toch behaalde zij een verdienstelijke gedeelde tweede plaats.
Het kogelstoten bij de jongens moest een titanenstrijd worden tussen Jelle en Brian, maar Jelle kon de druk blijkbaar niet aan en stootte drie keer ongeldig. Brian verbeterde zijn pr van 10.81 m naar 11.26 m en werd hiermee derde.
Sophie en Winne gingen ook met de kogel in gevecht. Na de eerste poging stonden beide gezichten op onweer. De resultaten waren flink minder dan hun pr"s. Als dan blijkt dat ze met 4 kg stootten in plaats van met 3 kg komen ze tot de conclusie dat ze een pr hebben en stralen direct weer. Sophie komt tot 8.36 m en Winne tot 8.65 m.
Shehrazade, Sophie en Anne kwamen in actie bij het verspringen. Anne had van de trainer de opdracht gekregen om het plezier weer terug te krijgen. Zij sprong 4.37 m en had het naar haar zin gehad. Sophie sprong 4.23 m en had wat problemen met haar aanloop. Shehrazade was het beste van het stel met een sprong van 4.45 m.
Shehrazade en Eefje stonden aan de start van de 200 m. Shehrazade liep een knappe pr van 29.86 sec. Eefje benaderde haar pr en kwam tot 27.33 sec.
Naast de deelnemers uit de meerkampgroep was de familie Spijkerman ook vertegenwoordigd in Dortmund. Roy won het kogelstoten bij de JA met een worp van 14.67 m. Davy loopt een goede 60 m in 8.16 sec en stootte de kogel 10.43 m weg en wordt vijfde.
Eelco Koelewijn uitkomend voor Groningen Atletiek, maar regelmatig trainend bij Daventria loopt de 60 m in 7.46 sec en sprong 6.48 m ver.
Als slotstuk van de dag is de hordenrace. Thijs moet vanwege een lichte blessure aan zijn heup verstek laten gaan. Jelle maakte zijn dag goed met een pr van 9.77 sec. ten opzichte van 9.78 sec twee weken geleden.
Bij de meiden verbeterde Sophie net haar pr niet en liep 11.13 sec. Eefje verbeterde voor de verandering maar weer eens een pr en komt tot 9.64 sec en werd hiermee vierde. Winne pakte de derde plek in een knappe tijd van 9.49 sec.
Na de laatste race pakte iedereen zijn
spullen en scheuren we traditiegetrouw naar de grootste hamburgerketen in de wereld, om wederom een succesvolle dag af te sluiten.
Zaterdag 30 januari is de volgende wedstrijd van de meerkampgroep. Nu een stukje dichterbij huis, namelijk in het Omnisport. Dit zal een echte test worden voor de komende NK"s.
Bij deze nodig ik iedereen uit om te komen kijken en te supporteren bij deze prachtige wedstrijd.
Tot zover, Michel Knobbe
Trainer Meerkampgroep
AV Daventria 1906
| |
2010-01-20
Meerkampgroep Daventria scoort goed in het hoge noorden
Ingezonden door Michel Knobbe
GRONINGEN, 16/17 januari - Helaas voor het laatst de indoor van Groningen (SIAG). Voor Anne Koot begon de dag heel vroeg. Om 9.30 u stond voor haar, zowel het hoogspringen als het verspringen op het programma. Dit was even te veel van het goede, zo vroeg op zondagochtend en het ging dan ook aanzienlijk minder dan vorige week. Ver 4.27 m en hoog 1.50 m.
Shehrazade de Zwager moet ook op tijd aan de bak met de 600 m en de kogel. Zij zette goede prestaties neer met een serie-overwinning op de 600 m in 1.50.92 min en een goede stoot van 7.95 m bij het kogelstoten.
Nu is het de beurt aan Janneke van Raan. Ze komt probleemloos door de series. In de halve finale loopt ze goed, maar komt helaas een paar centimeter - 3 cm volgens de deskundigen - tekort voor de finale.
De strijd bij de meisjes B van Daventria kreeg een onverwachte wending. Eefje Boons verbaasd vriend en vijand door Winne Vos er af te lopen op de 60 m. Ook in de series herhaalt zij dit kunstje en scherpt haar pr zelfs aan naar 8.14 sec (was 8.30 sec). Nu heeft onze sluwe Winne Vos geleerd dat een finale lopen een kunst apart is en in die finale wordt zij 4e en Eefje 5e (8.21 sec om 8.23 sec).
Winne heeft tussendoor ook nog even laten zien dat de wijze trainingen op kogel van Sanne van Rossum wel degelijk effect hebben gehad en ze stoot zich voor het eerst van haar leven naar een finale kogelstoten met een dik nieuw pr van 10.43 m (was 9.46 m). Bij Sophie de Vries Robbe kwam het er nog niet helemaal uit, maar met 9.18 m deed ze het niet slecht. Karlijn Rutten had bedacht dat ze de 9 m voor de volgende keer bewaard en stootte nu 8.99 m.
Denise van Herp had eerder op de ochtend het kogelstoten bij de dames al gewonnen met 12.17 m (4 kg) en kwalificeerde zich nu gemakkelijk voor de finale waar ze als 2e eindigde met een worp van 14.71 m (3 kg).
Terwijl de meiden hier druk mee bezig zijn, zijn Jelle Mensink en Remco Bos in de andere zalen bezig. Remco kwam terug van een lang ziek zijn met een uitstekende 2e plek op de 400 m in een tijd van 54.35 sec. Jelle springt zonder enige training op dit onderdeel een pr met polshoog (2.92 m) en benadert direct daar achteraan zijn pr kogel met een stoot van 10.89 m. Kort daarop moet hij hoogspringen. Hier springt hij een pr van 1.74 m, maar de hele tribune was ervan overtuigd dat hij de 1.78 m ook had kunnen halen.
Helemaal aan het eind van de dag staat het hordelopen nog op het programma.
Janneke mocht de spits afbijten, nu weer op haar eigen wedstrijd afstand en zet een mooi pr neer in de series (9.59 sec), maar in de halve finale weet ze dit nog weer aan te scherpen naar 9.55 sec. In de finale wordt ze 5e in 9.57 sec.
In de series bij de JB laat Remco definitief zien dat hij op de weg terug is en verbaasd in positieve zin met een finale plaats met een tijd van 9.11 sec. In de finale wordt hij 6e. Jelle verknald naar zijn idee zijn hordenrace, maar benadert zijn pr van vorige week op een paar honderdste.
Dan als slotstuk op het Groninger indoorverhaal de 60mh voor de MB. Sophie komt niet goed uit bij de eerste horde, maar loopt daarna een prima race (11.09 sec). Eefje loopt een dramatische serie in 4 pas, maar weet zich met 10.00 sec wel te plaatsen voor de halve finale. Juliëtte Dekkers, overgestapt van Sisu naar Daventria, maar al langer trainend in de meerkampgroep, dacht, laat ik in ieder geval sneller zijn dan Eefje en dat lukte (9.99 sec). Winne loopt na een dramatische start een tijd van 9.76 sec in de series.
Juliëtte, Eefje en Winne lopen in de halve finales alle drie sneller. Winne, 9.63 sec en plaatste zich voor de finale. Juliëtte verbeterde zich tot 9.81 sec en Eefje had in eerste instantie de pech dat er iemand op de grond ging liggen in haar baan. Zij mocht even later opnieuw lopen en verbetert haar pr van de week ervoor naar 9.76 sec (was 9.83 sec). Dan blijft er alleen nog de finale over voor Winne, letterlijk ook het allerlaatste wat er gebeurde in Groningen. Na een zwakke start komt ze nog redelijk terug en finisht als 5e.
Het indoor verhaal in Groningen is nu echt over. Hopelijk wordt er volgend seizoen een gelijkwaardig evenement georganiseerd in het Omnisport.
Wellicht wat voor Daventria en omliggende verenigingen om op te pakken. Zondag 24 januari 2010 is onze volgende wedstrijd in Dortmund.
Tot zover, Michel Knobbe
| |
2010-01-12
Meerkampgroep start veelbelovend met het indoorseizoen
Ingezonden door Michel Knobbe
DORTMUND, zondag 10 januari 2010 - Na wat onrust, gaan we wel gaan we niet, gaan we toch richting Dortmund voor de opening van het indoorseizoen. Winne Vos en Anne Koot mogen als eerste aan de bak. Beide springen een PR. Anne verbeterd haar beste sprong naar 4m51 en Winne springt 1 cm verder dan ooit ervoor en wordt 6e met een sprong van 5m12. Van Anne is dit extra klasse, want ze is nog aan het terugkomen van een enkelblessure. Voor Winne is dit een afrekening met de frustratie van een jaar lang geen pr springen op dit onderdeel.
Dan zijn Eefje Boons en Janneke van Raan aan de beurt met hun 200m. Janneke moest nog even wennen aan het Duitse systeem van de kaartjes inleveren en belande daardoor in de snelste serie in de beste baan en liep naar een verdienstelijke 7e plaats in een tijd van 27.82. Eefje laat zien wat voor een ontwikkeling ze heeft doorgemaakt het afgelopen jaar en is de snelste Nederlandse dame en 4e overal in en prachttijd van 27.28.
Ondertussen is de man van de toekomst, Jelle Mensink aan het kogelstoten, na deze winter aangepakt te zijn op de werpnummers door Sanne van Rossum, stoot hij naar een nieuw PR van 11m04 en wordt hiermee 6e.
Dan is de 60m voor de meiden aan de beurt. Er is een nieuwe regel in de atletiek, 1x een valse start is direct diskwalificatie. Janneke is altijd op zoek naar de grens en dacht laat ik eens uitproberen of ze die regel in Duitsland ook al toepassen. Helaas voor Janneke ook die regel is onze oosterburen niet ontgaan. Winne en Eefje verpulveren hun PR in de series naar 8.20 voor Winne en 8.30 voor Eefje. Later op de dag weet Eefje deze tijd op 1 honderdste na te evenaren. Winne komt in de halve finale tot 8.24 wat haar net niet een finale plaats opleverde.
Jelle liep een keurige 8.23 op deze afstand, dat een flinke verbetering van zijn PR is, maar hij was toch wat ontdaan dat Winne hem toch te snel af was. Bij het verspringen, scoort Jelle ook een PR van 5m31, terwijl zijn aanloop voor geen meter klopte, dus daar is nog veel winst te halen.
Het hoogspringen voor de meisjes B was een rare wedstrijd. Slechts 5 deelnemers, dus het er moest heel snel achterelkaar gesprongen worden. Anne evenaarde al snel haar PR, maar ging daarna helaas weigeren, maar die sprong over 1m50 beloofd veel voor de toekomst. Winne kwam met dit onderdeel niet echt in haar element en baalde van de 1m55 die ze uiteindelijk sprong.
Nadat de supporters van Daventria alle Bockworsten hadden opgegeten, was daar nog de horden. Traditie in Dortmund is dat deze races altijd aan het eind van de dag zijn. Jelle loopt naar een keurig PR van 9.78, terwijl ondergetekende hem toch op 9.94 had ingeschat, dus beter dan gedacht. Winne loopt een goede race en verbetert haar PR naar 9.42, 7e overal. Eefje en Janneke liepen voor het eerst de 60mh op de B afstand en liepen schitterende tijden. Eefje 9.83 en Janneke 9.89.
Inmiddels is het bijna acht uur en scheuren we richting Nederland. Nog even naar die bekende hamburgerketen met z’n allen en toen door naar huis en naar bed.
Al met al een zeer geslaagde dag. Zondag 17 januari is onze volgende wedstrijd in Groningen.
Tot zover, Michel Knobbe
Meerkamptrainer AV Daventria 1906
| |
2009-11-19
Deventer schoonfamilie op werkbezoek bij Daventria
Ingezonden door ...
Sportieve dames actief bij AV Daventria 1906
 |
Het is de beheercommissie en het bestuur al lange tijd een doorn in het oog dat de atleten nadat ze gesport hebben de kleedkamers zo vies achter laten. Vuile voetafdrukken, zeep en veel haar rondom de afvoerputjes maken dat de kleedruimten van de trotse atletiekvereniging er regelmatig zeer smerig uitzien.
Hoewel de schoonmaakploeg zijn stinkende best doet om de boel nog
enigszins toonbaar te houden kunnen ook de maandelijkse sopbeurten van de schoonmaakploeg bij lange na niet verhinderen de kleedkamers er soms zeer onhygiënisch uit zien. |
Op verschillende niveaus binnen de club zijn de problemen besproken maar verder dan elkaar de zwarte Piet toespelen was men nog niet gekomen.
Gelukkig was daar dan de hygiënische reddingsbrigade van de Deventer schoonfamilie. Deze atletische jongedames lieten zien dat met een fris sopje, een bezem en een vleugje jeugdig elan de dames-kleedkamers en binnen een mum van tijd weer spic-en-span uit kunnen zien.
Het verhaal gaat dat deze schone atletische dames binnen kort ook de heren-kleedkamer zullen betreden om daar vakkundig vet en vuil te verwijderen.
Wordt vervolgd.
| |
2009-10-30
4e AV Daventria Centennial 100 km (en 50 km)
Ingezonden door Ed van Beek
Beste clubgenoten,
Op zondag 8 november a.s. organiseert AV Daventria 1906 voor de 4e keer de AV Daventria Centennial 100 kilometer. Nieuw dit jaar is dat er tegelijkertijd ook een wedstrijd over 50 kilometer plaats zal vinden.
Op de 50 kilometer starten ook jullie clubgenoten Arnold Koers en Hans Spieker.
De start van de 4e AV Daventria Centennial 100 km (en van de 50 km) is om 08:00 uur. Voor de 100 kilometer geldt een limiet van 11 uur, voor de 50 kilometer is geen tijdslimiet van toepassing.
Dit jaar loopt het behoorlijk storm met de aanmeldingen en ik ben blij jullie te kunnen melden dat het aantal deelnemers hoger is dan bij de eerste drie edities. Op het moment dat ik deze mail aan jullie stuur zijn er 8 aanmeldingen voor de 50 kilometer en maar liefst 22 voor de 100 kilometer, waarbij de aanmelding nog niet gesloten is.
Onder de deelnemers bevinden zich ook meervoudig winnaar van de Jan Knippenberg Memorial, een strandrace over een afstand van 156 kilometer van Vlaardingen naar Den Helder, Wim Bart Knol en de voormalige ultratopper en één van de weinig Nederlanders die de 100 kilometer ooit onder de 7 uur heeft gelopen, Wim Akkermans (06:53:49). In 1995 stond ik samen met Wim Bart Knol op het erepodium bij het 1e officële NK 24 uur solo (WBK 1e) en in 1994 versloeg Wim Akkermans mij tijdens de FAT ASS FIFTY in Tilburg (50 km) waarbij Akkermans een tijd realiseerde van 3:28 en ik 3:32. Een wedstrijd overigens die onder zeer slechte weersomstandigheden met regen, sneeuw en harde wind op de eerste zondag van het jaar plaatsvond. Prachtig dus dat deze mannen er nog steeds bij zijn.
Het zal voor de vrijwilligers die zich voor die dag hebben aangemeld hard werken worden met deze deelnemersaantallen in het bijzonder omdat de rondentelling handmatig geschiedt. Mocht je nog een gaatje in je agenda vinden om een uurtje of wat de helpende hand te bieden dan verneem ik dat graag van je. Op dit moment hebben 21 mensen zich gemeld om te assisteren, waarvoor de organisatie ze uiteraard zeer dankbaar is.
Met sportieve groet,
Ed van Beek
| |
2009-10-26
Transalpine Run 2009
Ingezonden door Jan Strijker
De Transalpine Run is etappewedstrijd voor duo’s en bestaat uit 8 etappes over 250 km en 15.000 hoogtemeters via het Alpengebied van Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en Italië. Start en finishplaatsen zijn bekende skidorpen. Het traject gaat vrijwel over onverharde wegen en wandelpaden met zo’n 10 bergen van meer dan 2500 m. Voor de wedstrijd komen teams uit heel de wereld samen.
Samen met Cor van der Hoek en vergezeld en ondersteund door onze vrouwen Willy van der Hoek en Lini gingen we naar het Duitse Oberstdorf om daar te starten aan deze monstertocht.
DAG 1, zat. 5 sept. 2009, Oberstdorf (GER) – Lech am Arlberg (AUT)
Om 9.15 uur naar het startvak voor de controle van de rugzakken en om 10.00 uur de eerste start. We lopen 35 km met 2500 hoogtemeters (hm). We gaan het dorp uit naar de Faderescharte. Bij de eerste controle hebben we een half uur over. Na de Scharte gaat het naar de Mindelheimerhutte, dat heel mooi ligt. Daarna dalen we af richting Warth, waar de dames ons enigszins nerveus opwachtten omdat we een stuk later zijn dan verwacht. Het laatste stuk naar Warth was heel vervelend en vaak spekglad. Dwars door struikgewas over heel veel boomwortels en door de modder. Daarna nog 5 km redelijk vlak naar Lech am Arlberg. Gelukkig op tijd binnen, maar moe en te laat voor de massage. Na het douchen kunnen we naar de pastaparty en de rest van het programma dat elke avond hetzelfde is, nl. pastaparty, briefing, vertoning foto’s en film van de dag. Dan op tijd naar bed en er weer om 06.00 uur uit. Om 6.30 uur ontbijten en 7.15 uur in het startvak.
DAG 2, zondag 6 sept. 2009, Lech am Arlberg (AUT) – St. Anton (AUT)
Om 08.00 uur starten naar St. Anton, afstand 23,83 km met 2014 hm. De dag van gisteren kunnen we nog wel voelen. Maar het loopt aardig, we zijn wel weer op tijd bij de eerste controle op de Rufikopf. Cor heeft wat problemen met stijgen, maar in de afdalingen gaat het goed, beter dan mij. Dan door naar Rauwekopfscharte en Valugagrat. Hierna komt de tweede controle bij de Ulmerhutte. Weer op tijd binnen en dan door naar St. Anton. We hadden de massage verzet naar een later tijdstip en hebben nu wel tijd voor de massage en om te herstellen. Het avondprogramma is ditmaal in een veel te grote en erg koude tent.
Jan Strijker (links) en Cor van der Hoek
DAG 3, ma. 7 sept. 2009, St. Anton (AUT) – Galtür (AUT)
De start is uitgesteld en is pas om 10.00 uur. We klimmen vandaag 2437 hm over een afstand van 32,97 km. Vanuit St. Anton gaan we naar Galtur. Dat is een mooi plaatsje. We hebben vandaag 3 verzorgingsposten en weer twee pieken. Vooral de tweede is erg zwaar door een pittige afdaling.
De eerste post is bij de Darmstatterhütte en hier zijn we op tijd. Dan naar het Kuchenjoch, een zware klim over ijs. De vorige dag hadden ze hier voetstapjes in het ijs uitgehakt zodat je daar naar boven kunt. Fijn is dat niet, ik ben daarom erg blij met mijn stokken. Alleen was ik hier nooit over heen gegaan. Het gaat goed maar wel langzaam, dat kan niet anders. Daarna bijna 1000 meter omlaag naar de volgende verzorgingspost en weer omhoog naar het Schafbichljoch dat weer 900 m hoger ligt. Hierna weer 500 m omlaag naar de Friedrichshafenerhütte waar de derde verzorging is. Dan nog 600 m omlaag naar Galtur.
DAG 4, di. 8 sept. 2009, Galtür (AUT) – Scuol (SUI)
Van Galtür gaat het naar Scuol met maar liefst 39,92 km met 2339 hm. Dat is een pokkeneind met weer twee pieken en drie verzorgingsposten. Als we dit halen, halen we het wel, want de volgende dag is de bergsprint en dan veel rust. Via de Jamtallhutte waar de eerste verzorging is, gaan we naar de Futschollpass. Dan weer naar beneden naar de tweede verzorgingspost bij Alp Laret, waarna het weer omhoog gaat naar de tweede piek, Piz Clunas. Vervolgens naar beneden door het bos wat erg mooi is en een mooi vlak stuk naar de lift van Motta Naluns. Dit is de finish van de bergsprint van de volgende dag. Wat we nu naar beneden lopen, 934 m, moeten we de volgende dag omhoog lopen. Het is een mooi stuk met veel uitzicht op Scuol, maar wel flink dalend naar de finish. Hier kunnen we op het pleintje bij de finish de benen even lekker onder de fontein doen, dit koelt lekker af. Na een welverdiende massage en pasta naar bed.
DAG 5, wo. 9 sept. 2009, Bergsprint Scuol (SUI)
De eerste start is om 10.00 uur. Wij starten door onze positie in het klassement om 10.32 uur. Je mag hier vrij lopen en hoeft niet op elkaar te wachten. Ik wil de berg wel eens opraggen en kijken hoe dat gaat. Het eerste stuk moet ik mijn ademhaling onder controle zien te krijgen. Dat gaat gelukkig vrij snel. Hardlopen is er bijna niet bij, daar is het veel te steil voor. Ik haal heel veel mensen in maar wordt zelf door twee mannen ingehaald. Mijn eindtijd is 1 uur 44 sec. op zich niet slecht. Oscar, de Duitser waar we al een paar dagen regelmatig mee optrekken liep een tijd van 58 minuten. Cor eindigt op 1 uur en 18 min.
Willy en Lini zijn vroeg naar boven gewandeld en wachten ons boven op. Lini heeft flink doorgestapt en doet er 1 uur 30 over. De winnaars, en dit keer zijn dat niet de Schotse jongens, lopen 5 minuten van het vorige record af en doen het in 39:55 min. Dat is niet normaal vinden we en we waren niet de enigen.
Boven op de berg was de uitgebreide pastaparty die erg goed smaakte. Nadat we dat gedaan hebben kunnen we naar beneden. Aangezien de lift defect was en op de bussen wachten te lang duurt, wandelen we naar beneden.
DAG 6, do. 10 sept. 2009, Scuol (SUI) – Mals im Vinschgau (ITA)
Van Scuol gaat het naar Mals. Dit is een voor onze begrippen ‘vlakke etappe’ met 1332 hm en 37,2 km met maar 1 piek. We lopen nagenoeg vlak naar Suren. Daar aangekomen hebben we de smaak goed te pakken. De snelheid ligt rond de 11- 11,5 km/u. Ik rem Cor regelmatig af, want er zitten stukken tussen waar we 12 km/u liepen. Hierna gaan we de kloof in, een prachtige stuk natuur. De controle bij Una Daidan halen we ruim binnen de tijd. Daarna begint weer een prachtige kloof, waar we door tunnels en tussen uitgehakte stukken rots lopen. Ik maak veel foto’s. Na de pas gaan we naar beneden via goed begaanbare paden naar een lang geasfalteerd stuk weg door een vlakte naar Mals. De snelheid in de laatste 6 km ligt altijd boven de 12 km/u en soms naar 13 km/u. We laten dan ook veel lopers achter ons die normaal voor ons zaten. We kunnen het wel, maar vlak terrein ligt ons beter. Mals is een mooi stadje in een prachtig dal, waar ook de twee laatste etappeplaatsen liggen.
DAG 7, vr. 11 sept. 2009, Mals (ITA) – Schlanders im Vinschgau (ITA)
Van Mals gaat het naar Schlanders, afstand 34,51 km, 2004 meters omhoog met aan het eind een paar hele steile afdalingen. Weer maar 1 piek en een erg lange zware afdaling van 2400 m. We gaan naar de Rappenscharte wat een verschrikkelijk stuk is met veel rotsblokken. Bijna boven aangekomen zit er iemand op een tuba te spelen. Hij is ‘even’ naar boven gelopen om ons moed in te spelen. Hij speelt van alles. Van geestelijke liederen, dat zullen we wel nodig hebben, tot populaire muziek. Boven kunnen we wel even lekker omlaag skiën over het zand. Heel leuk en het gaat erg snel.
De afdaling is eerst erg mooi en makkelijk. Daarna wordt het steeds steiler en het laatste stuk vanaf de Kortscheralm gaat over een gravelweg, dat vaak steil en door het losse gruis en zand erg glad is. Ik krijg last van mij rechterknie en ben behoorlijk stuk als ik de finish bereik. Schlanders is een mooi stadje waar we afgelopen zomer tijdens onze vakantie al waren geweest. De pastaparty verliep chaotisch en begon erg laat. Hierdoor moesten we erg snel eten om op tijd bij de massage te zijn. Dat was zeker tien minuten lopen. 's Avonds was er weer het vaste programma.
DAG 8, zaterdag 12 september 2009, Schlanders (ITA) – Latsch im Vinschgau (ITA) (Finish)
LAATSTE ETAPPE. Nu kan er niet veel meer gebeuren. Er wordt gezegd dat wie hier start ook binnen komt. Tijdslimieten zijn er niet als je maar zorgt dat je voor 18.00 uur binnen bent. Maar ik wil wel binnen de vooraf gestelde limiet binnen komen. Deze morgen is het voor het eerst bewolkt. Maar verder op de dag hebben we alleen maar zon gehad. Het eerste stuk omhoog gaat goed, maar na drie kwartier zit ik er doorheen. Ik kom niet meer vooruit. Cor moet op mij wachten wat in eerdere klimmen nog niet eerder gebeurd is. Bij de verzorgingsposten eet en drink ik heel veel. Dat helpt wel iets, maar ik krijg de energie niet meer terug.
De laatste 14 km loopt mooi af en lijkt heel makkelijk. We zien onze vrouwen ongeveer 6 km voor het eind. Ze waren al gewaarschuwd door andere lopers dat we eraan kwamen en dat ik het moeilijk had. Na een eind langs een mooi waterkanaaltje en een kasteeltje lopen, komen we op asfaltweg. De laatste 3 km lopen we tussen appelboomgaarden.
Een kilometer voor de finish staan ze met een glaasje sekt. Dat sla ik in een keer achterover en we lopen door naar de finish.
We vonden het zeker de moeite en training waard. Het was een fantastische beleving.
Dagelijks werd gekeken op de site van www.transalpine-run.com voor de uitslagen, films en foto’s.
| |
2009-08-25
Swiss Alpine Marathon Davos als voorbereiding op de Gore-tex Transalpine run
Ingezonden door Jan Strijker
|
Op 25 juli 2009 heb ik meegedaan aan de Swissalpine Marathon door de bergen in Zwitserland. De marathonwedstrijd gaat over alpineterrein en stijgt 1900 m en daalt 1700 m.
Mijn voorbereiding was pittig met veel trainingswerk op de Veluwezoom, o.a. 1 x MTB parcours van 49 km en een keer in het Duitse Teutoburgerwald, een parcours van 36 km.
In 2006 heb ik de Swiss Alpine Marathon al een keer gelopen en ik vind het een uitdaging om nu aan de Gore-tex Transalpine run mee te doen. Deze Swiss Alpine staat nu in het teken als voorbereiding op de Gore-tex Transalpinerun, dat wordt gehouden in september.
Die wedstrijd is 240 km in 8 dagen hardlopen met 15.500 hoogtemeters van Obersdorf in Zuid-Duitsland naar Latsch in Noord-Italie. De Gore-tex Transalpine run moet je met z'n tweeën doen. Ik loop de wedstrijd samen met Cor van der Hoek.
|
De week voor de Swiss Alpine run was het slecht weer in Zwitserland, waardoor we rekening hielden met sneeuw onderweg.
De laatste paar dagen voor de wedstrijd werd warmer waardoor de meeste sneeuw verdwenen was.
We hebben uiteindelijk zo'n 5 tot 6 gedeelten waar sneeuw lag gehad. Op de hoogste gedeelten, boven de tweeduizend meter, was het dan ook behoorlijk fris.
De start was in Bergun, een bergdorpje op 1300 m hoogte in de buurt van Davos.
Vanaf het dorpje ging het omhoog naar de Keschhutte op 2640 meter.
De verzorging was erg goed. Op vrijwel iedere 5 km eet- en drinkgelegenheid. En er was voldoende.
Na de Keschhutte ging het 300 meter omlaag en dan weer 300 meter omhoog naar de Scalettapas.
Dan de lange afdaling naar Davos. Zo'n lange afdaling is niet altijd makkelijk.
Ik werd ingehaald door een loper kwam in aanraking met een rotssteen. Als je valt is dat vervelend en heb je de boel zo stuk. Ik hield aan de botsing wat schaafwonden en een sneetje in de schouder, maar kon wel verder.
De rest van de afdaling ging moeizaam, maar na een wat langere pauze bij een verzorgingspost en voldoende eten en drinken te nuttigen ben ik weer verder gegaan.
Het laatste stuk ren je door alpenweiden naar beneden. Dat ging makkelijk. Daarna een korte steile klim (wandelen dus) en door het bos het stadje Davos in. Daar stond veel publiek.
De finish is op de atletiekbaan waar het gezellig druk was. Ik finishte in 4.56 uur en eindigde hierdoor als 8e in mijn categorie, Men 55+. En ik was de eerste niet-Zwitser.
Mijn vrouw Lini liep de 11 kilometer wedstrijd met een oogteverschil van 250 meter. Voor Nederlandse begrippen is dat al erg pittig.
Zij deed daar 58 min. en 52 sec. over en was daarmee de 13e dame in de totaalstand.
Wij vonden het een ware happening. Het was weer een leuk festijn en hierna kon onze wandelvakantie beginnen.
| |
|
|
AGENDA 2010 |
|---|
VANDAAG IS HET:
zondag 18 april 2010
|
|
